Schild (geologie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Schilden zijn op deze kaart aangegeven als oranje

Met een schild of continentaal schild wordt in de geologie een groot aaneengesloten deel van een continent bedoeld waar zeer oude gesteenten (meestal wordt daarmee bedoeld: ouder dan 1 miljard jaar) aan de oppervlakte liggen. Schilden bestaan qua landschapsvorm meestal uit plateaux - hoger gelegen delen van continenten met relatief weinig reliëf. Structureel gezien kan een schild worden beschreven als een heel grote, licht alle kanten op dippende domevormige structuur.

Om schilden heen liggen vaak gebieden waar de oudere gesteenten van het schild overdekt zijn met jongere gesteenten. Deze gebieden worden platforms genoemd. Aaneengesloten gebieden die ofwel tot een schild ofwel tot een platform behoren worden kratons genoemd.[1]

Naamgeving[bewerken]

De term schild werd voor het eerst gebruikt door de Duitse geoloog Eduard Suess in 1888. Suess noemde in Canada een groot platform van vlakliggende Paleozoïsche sedimentaire gesteenten die een Archeïsche metamorfe kern omringen het "Canadees Schild". Later werden vergelijkbare geologische structuren op andere continenten ook schild genoemd.

Voorbeelden van schilden[bewerken]

Bron

  1. Definities van kratons, schilden en platforms uit Neuendorf et al. (2005)