Schildkliervergroting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Schildkliervergroting
Vrouw met extreem vergrote schildklier
Vrouw met extreem vergrote schildklier
ICD-10 E01.0-E01.2
ICD-9 240.9
DiseasesDB 4222
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Schildkliervergroting (ook wel struma, of krop) is een symptoom waarbij de schildklier vergroot is ten opzichte van de normale toestand. Een schildkliervergroting kan zowel optreden bij hyperthyreoïdie als bij hypothyreoïdie, en ook een normale schildklierfunctie komt voor. De zwelling kan onopvallend zijn, of bij een wat groter formaat cosmetische bezwaren geven, maar als hij groter wordt ook slikklachten (vooral bij vergrotingen die zich in de borstkas voortzetten) of ademhalingsproblemen geven. Door palpatie wordt onderzocht of de zwelling wel echt van de schildklier uitgaat en niet het gevolg is van een lymfoom, omdat zwellingen in de hals ook diverse andere oorzaken kunnen hebben. Voor nadere diagnostiek kan worden gebruikgemaakt van echo-onderzoek en/of computertomografie (CT).

Een struma kan in grote lijnen op drie manieren ontstaan:

  • door diffuse vergroting van de schildklier,
  • door vorming van een of meer cysten in het schildklierweefsel en
  • door goed- of kwaadaardige gezwellen.

Een tegenwoordig in Nederland zeer zeldzame oorzaak is jodiumgebrek in de voeding, vroeger (en in sommige derdewereldlanden nog steeds) de belangrijkste oorzaak. De reden dat dit in Nederland niet meer zo is, is de invoering van de wettelijke verplichting voor bakkers om jodiumhoudend bakkerszout in brood te gebruiken. De schildklier vertoont in dit geval een diffuse hypertrofie (zie illustratie).