Schleicher ASK 13
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
 |
|
| Type | ASK 13 |
| Klasse | Tweezitter |
| Aantal | > 693(nu nog 264) |
| Bemanning | 2 |
| Lengte | 8,18 m |
| Hoogte | 1,45 m |
| Cockpit breedte | 0,70 m |
| Cockpit hoogte | 1,10 m |
| Spanwijdte | 16 m |
| Vleugeloppervlak | 17,5 vierkante meter |
| Toegestane belasting | -2,8 - +4,8 G |
| Leeggewicht | ca. 296 kg |
| Maximaal gewicht | 480 kg |
| Vleugelbelasting | 21,7 kg/m² (1 persoon) 27,7 kg/m² (2 personen) |
| Maximumsnelheid | 200 km/h |
| Overtreksnelheid | 57 km/h (1 persoon) 57 km/h (2 personen) |
| Manoevreersnelheid | Max. 160 km/h |
| Maximale remklepsnelheid | 200 km/h |
| Minimale daalsnelheid | 0,80 m/s bij 70 km/h |
| Beste glijgetal | 27 bij 85 km/h |
De ASK 13 is een tweepersoons zweefvliegtuig, gebouwd door de firma Alexander Schleicher GmbH & Co uit Duitsland.
Het toestel is opvallend vanwege het feit dat de vleugels naar voren staan gericht en het vliegtuig geen T-staart bezit, zoals de meeste moderne zweefvliegtuigen. Vroeger was het echter gebruikelijk om het stabilo bij de romp-staartovergang te plaatsen.
Het toestel wordt hoofdzakelijk gebruikt voor opleidingsdoeleinden. Zijn jongere broer de ASK 21 is de moderne opvolger van het hoofdzakelijk gebruik voor opleidingsdoeleinden.
 |
Zie de categorie ASK 13 van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
