Scilla peruviana
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Scilla peruviana | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||||||
| Scilla peruviana L. (1753) |
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
Scilla peruviana is een plant uit de aspergefamilie (Asparagaceae). De soort komt van nature voor in het westelijke deel van het Middellandse Zeegebied: het Iberische schiereiland, Italië en Noordwest-Afrika.
Uit een 6-8 cm grote bol groeit een 15-40 cm hoge bloemstengel. Deze draagt van maart tot mei veertig tot honderd blauwe, 1-2 cm grote bloemen met zes kroonbladeren. De vijf tot vijftien langwerpige bladeren zijn 15-60 cm lang.
De soortaanduiding peruviana ( = 'uit Peru') is het resultaat van een misverstand bij Carl Linnaeus. Hij kreeg een exemplaar uit Spanje met een schip dat 'Peru' heette.
[bewerken] Cultuur
De soort wordt wel in tuinen aangeplant als sierplant vanwege haar bloemen.
Er zijn verschillende cultivars met bloemen in verscheidene kleuren:
- Scilla peruviana 'Alba'
- Scilla peruviana 'Bleue'
- Scilla peruviana 'Très Bleue'
