Scilla peruviana

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Scilla peruviana
Scilla peruviana.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: Eenzaadlobbigen
Orde: Asparagales
Familie: Asparagaceae (Aspergefamilie)
Onderfamilie: Scilloideae [ APG III ]
Geslacht: Scilla (Sterhyacint)
Soort
Scilla peruviana
L. (1753)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Scilla peruviana is een plant uit de aspergefamilie (Asparagaceae). De soort komt van nature voor in het westelijke deel van het Middellandse Zeegebied: het Iberisch Schiereiland, Italië en Noordwest-Afrika.

Uit een 6-8 cm grote bol groeit een 15-40 cm hoge bloemstengel. Deze draagt van maart tot mei veertig tot honderd blauwe, 1-2 cm grote bloemen met zes kroonbladeren. De vijf tot vijftien langwerpige bladeren zijn 15-60 cm lang.

De soortaanduiding peruviana ( = 'uit Peru') is het resultaat van een misverstand bij Carl Linnaeus. Hij kreeg een exemplaar uit Spanje met een schip dat 'Peru' heette.

Cultuur[bewerken]

De soort wordt wel in tuinen aangeplant als sierplant vanwege haar bloemen.

Er zijn verschillende cultivars met bloemen in verscheidene kleuren:

  • Scilla peruviana 'Alba'
  • Scilla peruviana 'Bleue'
  • Scilla peruviana 'Très Bleue'