Scott Brayton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Scott Brayton
Afbeelding gewenst
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 20 februari 1959
Geboorteplaats Coldwater, Michigan
Overlijdensdatum 17 mei 1996
Overlijdensplaats Indianapolis, Indiana
Nationaliteit Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Sportieve informatie
Discipline Champ Car
Belangrijkste prestaties
Champ Car: 12e in 1991
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Scott Brayton (Coldwater (Michigan), 20 februari 1959 - Indianapolis (Indiana), 17 mei 1996) was een Amerikaans autocoureur. Hij overleed na een crash tijdens oefenritten op de Indianapolis Motor Speedway.

Carrière[bewerken]

Brayton reed tussen 1981 en 1995 148 wedstrijden uit het Champ Car kampioenschap. Hij eindigde twee keer in de top vijf van een race. Hij werd derde op de Milwaukee Mile in 1992 en vijfde op de Portland International Raceway in 1987. Hij stond veertien keer aan de start van de Indianapolis 500. Zijn beste resultaat in deze race was een zesde plaats in 1989, een resultaat dat hij herhaalde in 1993. Tijdens de Indy 500 van 1995 behaalde hij zijn eerste poleposition uit zijn carrière, maar werd uiteindelijk pas zeventiende in de race. Brayton maakte in 1996 de overstap naar het dan pas opgerichte Indy Racing League kampioenschap. Hij haalde de finish niet tijdens de eerste twee races van het seizoen. De derde race was de 80e Indianapolis 500 die voor het eerst op de kalender stond van de Indy Racing League en van de Champ Car kalender verdwenen was. Brayton won op 11 mei de poleposition voor het tweede jaar op rij. Tijdens vrije trainingen zes dagen later had zijn wagen een klapband en Brayton crashte met een snelheid van 370 km/h in de muur. Hij overleefde de klap niet. De poleposition werd overgenomen door zijn teamgenoot Tony Stewart, die zich op "pole day" op de tweede plaats had gekwalificeerd. Brayton werd 37 jaar.

Scott Brayton Trofee[bewerken]

Naar aanleiding van Braytons dood vaardigt de Indianapolis Motor Speedway vanaf 1997 jaarlijks een trofee uit aan de rijder die naar het voorbeeld van Brayton de attitude en sportieve ingesteldheid met zich meedraagt. Een rijder kon de prijs enkel één keer ontvangen. De prijs werd in 2009 voor de laatste keer uitgereikt.

Jaar Winnaar
1997 Vlag John Paul Jr.
1998 Vlag Roberto Guerrero
1999 Vlag Eliseo Salazar
2000 Vlag Eddie Cheever
2001 Vlag Davey Hamilton
2002 Vlag Arie Luyendyk
2003 Vlag Buddy Lazier
2004 Vlag Helio Castroneves
2005 Vlag Kenny Bräck
2006 Vlag Sam Hornish Jr.
2007 Vlag Tony Kanaan
2008 Vlag Vitor Meira
2009 Vlag Sarah Fisher

Externe link[bewerken]