Seahenge
Seahenge of Holme I is een monument uit de bronstijd. Het werd in 1998 ontdekt in de kustlijn van het Engelse graafschap Norfolk, bij Holme-next-the-Sea.
Seahenge lag in veengrond die door de werking van de getijden erodeerde. Hierdoor kwam het bloot te liggen - wat tot de ontdekking leidde. Door de blootligging dreigde verregaande verrotting van het hout te gaan optreden. Besloten werd het uit te graven en te conserveren. Van Seahenge werden 55 kleine gespleten eiken stammen aangetroffen, die in een 6 bij 7 meter brede grove cirkelvorm waren neergezet. Centraal hierin was een 167 jaar oude omgekapte eik omgekeerd in de grond geplaatst. Dendrochronologisch is het kappen van de boomstammen gedateerd op de lente of zomer van 2049 v. Chr.
De opgraving leidde, mede door protesten, tot veel aandacht onder meer in de media. Na een langdurig conserveringsproces is Seahenge sinds 2008 opgesteld in het Lynn Museum in King's Lynn, Engeland.
In de nabije omgeving van Seahenge werd nog een houten cirkel ontdekt (Holme II), die wel in situ is gehouden.
