Dreamcast

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

(Doorverwezen vanaf Sega Dreamcast)

Eerste generatie
Spelcomputersystemen
Een Japanse en Europese Sega Dreamcast spelcomputer (rood versus blauw logo)
Odyssey \| Pong \| Telstar
Tweede generatie
Atari 2600 \| Atari 5200 \| Arcadia 2001 \| ColecoVision \| Intellivision \| Odyssey² (Philips Videopac) \| SG-1000 \| VC4000 \| Vectrex
Derde generatie (8-bitstijdperk)
Atari 7800 \| Amstrad GX4000 \| Sega Master System \| NES
Vierde generatie (16-bitstijdperk)
CD-i \| Mega Drive \| Neo-Geo \| PC Engine \| SNES \| SuperGrafx
Vijfde generatie (32-bits/64-bitstijdperk)
3DO \| Jaguar \| Commodore Amiga CD32 \| Nintendo 64 \| Panther \| PC-FX \| PlayStation \| Saturn
Zesde generatie
Dreamcast \| Nintendo GameCube \| PlayStation 2 \| Xbox
Zevende generatie
PlayStation 3 \| Wii \| Xbox 360

De Sega Dreamcast was de laatste spelcomputer geproduceerd door Sega. Deze werd uitgebracht op 27 november 1998 in Japan, 9 september 1999 in de Verenigde Staten en op 14 oktober 1999 in Europa.

De Dreamcast was een van de eerste spelcomputers waarmee men online kon spelen via de diensten SegaNet (Verenigde Staten) en Dream Arena (Europa). 22 spellen ondersteunden SegaNet, waaronder Quake III Arena en Phantasy Star Online.

De Dreamcast slaagde er echter niet in een aanzienlijk deel van de markt te veroveren door een aantal factoren:

De beter ondersteunde Playstation 2 van Sony kwam amper een jaar na de Dreamcast uit. De Playstation 2 was ook compatibel met PlayStationspellen. Toen de Xbox en de Gamecube het licht zagen, was het doek helemaal gevallen voor de dreamcast.

Het ontbreken van een dvd functionaliteit, die op de Playstation 2 wel aanwezig was.

Spelers hadden het vertrouwen in Sega verloren; elke spelcomputer uitgebracht door Sega na de Sega Mega Drive was geflopt (Sega CD, Sega 32X en Sega Saturn).

De Dreamcast gebruikte een propriëtair mediaformaat, de GD-ROM, om piraterij tegen te gaan; maar de eerste ladingen GD-ROM's leden onder een groot aantal defecten en piraten slaagden er toch in de Dreamcast gewone CD-R's te laten lezen.

Uiteindelijk deelde Sega in januari 2001 mee dat het de productie van Dreamcasts zou stoppen en zich terug zou trekken van de hardwaremarkt. Naar schatting werden wereldwijd 9 miljoen Dreamcasts verkocht, waarvan 2 miljoen in Europa, 4 miljoen in Noord-Amerika en 3 miljoen in Japan.

[bewerken] Specificaties

CPU: 128 bits SH-4 RISC CPU, systeemklokfrequentie 200 MHz, 360 MIPS/1,4 GFLOPS
Grafische engine: PowerVR2 CLX2, tot 7 miljoen polygonen per seconde
Geheugen: systeemgeheugen 16 MB, videogeheugen 8 MB, geluidsgeheugen 2 MB
Geluidskaart: Yamaha SIS-processor met een ingebouwde RISC-CPU ARM7, 47 MHz, 32-bit, 64 kanalen PCM/ADPCM
GD-ROM 12x drive
GD-ROM-capaciteit: 1 GB
Input: 4 poorten, ondersteuning digitale en analoge controllers
Afmetingen: 189 mm x 195 mm x 76 mm
Modem: verwijderbaar, 56,6 kb/s
Breedbandadaptors:
- HIT-400 (RealTek 8139 chip), 10/100 Mbit
- HIT-300 (Fujitsu MB86967 chip), 10 Mbit
Kleuren: 16,77 miljoen (24 bits)
Dataopslag: verwijderbare Visual Memory Unit, capaciteit: 128 kB

[bewerken] Kwaliteit

Destijds was de Dreamcast toch bepaald geen slecht apparaat. De kwaliteit van de graphics kwamen in de buurt van de Playstation 2 die een jaar later uitkwam. Ook had de Dreamcast een ingebouwde 56k-modem. Na enige tijd verscheen (o.a.) via verschillende bladen zelfs een cd-rom waarmee kon worden ingelogd op het SegaNet, zodat browsen op de TV via de Dreamcast mogelijk was.