Seinhuis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het voormalige seinhuis van het station Brugge (België), gebouwd in 1939
Het seinhuis van Station Rannoch
Seinhuis nabij station Alkmaar.

Een seinhuis is een bouwwerk dat bestemd is voor het plaatsen en bedienen van apparatuur voor de bediening van seinen, wissels en andere zaken die deel uitmaken van een spoorweg.

Vroeger werden seinen en wissels lokaal bediend vanuit een seinhuis. Tegenwoordig vindt bediening van het spoorwegnet voornamelijk plaats vanuit een aantal hoofdposten waar treindienstleiders alle elementen (computergestuurd) bedienen.

België[bewerken]

In België is railinfrastructuurbeheerder Infrabel bezig aan een concentratieplan. Sinds eind 2006 is er op nationaal niveau één verkeersgeleidingcentrum ('Traffic Control'). Van 2005 tot 2012 wordt het aantal seinhuizen teruggebracht van 368 tot 31, met 11 plaatselijke seinhuizen die bewaard blijven maar vanop afstand bediend zullen kunnen worden. Eind 2008 waren al enkele controlecentra met geïnformatiseerde seinsturing in dienst (Brugge, Luik, Namen, Mol, Nijvel...), en was het totale aantal al gereduceerd tot 269.

Nederland[bewerken]

Het Nederlandse spoorwegnet wordt grotendeels bediend vanuit dertien posten in Alkmaar, Amersfoort, Amsterdam, Arnhem, Den Haag, Eindhoven, Groningen, Maastricht, Roosendaal, Rotterdam en Rotterdam Goederen (Kijfhoek), Utrecht en Zwolle.