Selectief mutisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Selectief mutisme
Coderingen
ICD-10 F94.0
ICD-9 309.83 313.23
MedlinePlus 001546
eMedicine ped/2660
NHG-standaard D009155
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Selectief mutisme is een zeldzame psychische aandoening die bij kinderen optreedt. In het DSM-IV is de aandoening ingedeeld bij de ontwikkelingsstoornissen. Kinderen met deze aandoening zijn wel in staat te spreken en begrijpen de taal goed, maar spreken niet in bepaalde sociale situaties, terwijl dat wel wordt verwacht. Op andere gebieden functioneren de kinderen in principe normaal.

Het kan bijvoorbeeld voorkomen dat een kind in de peuterspeelzaal of op school lange perioden niet spreekt, terwijl het zich thuis verbaal wel normaal gedraagt. De zwijgzaamheid kan ook optreden als er vreemden in de buurt zijn.

Kenmerken[bewerken]

Selectief mutisme wordt gezien als een zelfstandig verschijnsel en niet als een vorm van communicatiestoornis. De meeste kinderen met selectief mutisme communiceren non-verbaal namelijk wel (gelaatsuitdrukkingen, gebaren enzovoort). Bij diagnose moet worden uitgesloten dat de aandoening een symptoom is van een andere aandoening, zoals een pervasieve ontwikkelingsstoornis of schizofrenie.

Een kind met selectief mutisme vertoont meestal de volgende kenmerken:

  • Het kind spreekt in bepaalde vertrouwde situaties wel, terwijl het spreken in de meeste vreemde situaties (bijna) volledig ontbreekt.
  • Een terughoudend temperament.
  • Het kind is heel erg afhankelijk van de ouders (dit moet niet per se als oorzaak worden gezien, het kan net zo goed gevolg zijn door het onvermogen tot spreken in bepaalde situaties).
  • Het niet spreken duurt minimaal een maand.
  • Het wordt niet veroorzaakt door een gebrek aan kennis van de taal en er is geen sprake van een spraakstoornis zoals stotteren.

Oorzaken[bewerken]

Er zijn een aantal mogelijke oorzaken van selectief mutisme:

  • Een angst voor sociale situaties
  • Een trauma, waardoor het kind stopt met praten

Sociale angst[bewerken]

De sociale angst is de meest voorkomende oorzaak, selectief mutisme als gevolg van een trauma komt heel weinig voor. Kinderen die aan sociale angst lijden zijn daardoor erg afhankelijk van de moeder en zijn vaak bang om van haar gescheiden te worden.

Externe links[bewerken]