Semantisch differentiaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een semantisch differentiaal is een psychometrische schaal met op de twee uitersten tegenovergestelde begrippen. De schaal wordt soms ook aangeduid met Osgoodschaal, of semantische contrast paren. Semantische differentialen zijn bedoeld om de betekenis of connotatie van een object, begrip of gebeurtenis meetbaar te maken. De semantisch differentiaal is door Charles Osgood ontwikkeld rond 1957[1].

Voorbeeld[bewerken]

Een Psychometrisch instrument kan uit meerdere items bestaan die gemeten worden met behulp van een semantische differentiaal. Zo kan in marktonderzoek gebruik gemaakt worden van semantisch differentialen om een product te evalueren. Respondenten kunnen dan op bijvoorbeeld een 5-punts schaal aangeven in hoeverre ze een woord ze bij het product vinden passen. Een voorbeeld van een dergelijk instrument met 6 verschillende semantisch differentialen is:

1. Koud [_____] [_____] [_____] [_____] [_____] Warm
2. Goede kwaliteit [_____] [_____] [_____] [_____] [_____] Slechte
kwaliteit
3. Standaard [_____] [_____] [_____] [_____] [_____] Uniek
4. Serieus [_____] [_____] [_____] [_____] [_____] Grappig
5. Zwak [_____] [_____] [_____] [_____] [_____] Sterk
6. Nuttig [_____] [_____] [_____] [_____] [_____] Onnuttig
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Osgood, C.E., Suci, G., & Tannenbaum, P. (1957) The measurement of meaning. Urbana, IL: University of Illinois Press