Semi-vegetarisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Iemand die meestal vegetarisch eet, maar occasioneel toch vis eet, is een pescotariër.

Semi-vegetarisme is een term voor allerlei voedingswijzen die gebaseerd zijn op het vegetarisme, maar die ervan afwijken, meestal door bepaalde soorten vlees (soms) wel te consumeren. Vaak wordt de term gebruikt voor mensen die in de regel vegetarisch eten, maar daar occasioneel van afwijken. In die betekenis is de term synoniem met flexitarisme.

Varianten[bewerken]

Tabel van wat men wel en niet eet
Vlees Gevogelte Vis Ei Zuivel
Veganist
nee
nee
nee
nee
nee
Lacto-vegetariër
nee
nee
nee
nee
ja
Ovo-vegetariër
nee
nee
nee
ja
nee
Ovo-lacto-vegetariër
nee
nee
nee
ja
ja
Pollotariër
nee
ja
nee
ja
ja
Pescotariër
nee
nee
ja
ja
ja
Pesco-pollotariër
nee
ja
ja
ja
ja
Het 'V'-logo zoals dat in 1985 is ontworpen door de Italiaan Bruno Nascimben. Dit logo wordt wereldwijd gebruikt om vegetarisme of vegetarische producten aan te duiden.

Verreweg de meeste vegetariërs vallen in een van de onderstaande categorieën.

  • Demitariër - Een demitariër halveert zijn inname van dierlijke producten.
  • Fruitariërs - Veganisten die ook geen planten willen laten doden voor hun voeding, worden fruitariërs genoemd. Zij eten alleen die delen van de plant, die geoogst kunnen worden zonder dat de plant gedood hoeft te worden of van vitale delen (zoals bladeren) ontdaan.
  • Lacto-ovo-vegetariërs - vermijden alle vlees, vis, en gevogelte maar consumeren wel melk, kaas met vegetarisch stremsel, yoghurt, andere zuivelproducten en eieren, veelal van biologische teelt.
  • Lacto-vegetariërs - eten wel zuivel, maar geen eieren. Die laatstgenoemde groep is voornamelijk te vinden onder mensen met een hindoeïstische levensbeschouwing.
  • Ovo-vegetariërs - eten wel eieren maar geen zuivel.
  • Pescotarisme - Een pescotariër eet geen zoogdier- of vogelvlees, maar wel vis en andere waterdieren.
  • Pesco-pollotarisme - Een pesco-pollotariër laat uitsluitend rood vlees afkomstig van zoogdieren vallen en eet dus wel gevogelte, vis en andere waterdieren.
  • Pollotarisme - Een pollotariër eet wel (gedomesticeerd) gevogelte, maar verder geen zoogdiervlees of vis. Dat is vaak een milieubewuste keuze, omdat de productie van vlees van zoogdieren meer schade toebrengt aan het milieu.
  • Raw-foodisten: Raw-foodisten zijn personen die al hun voeding in onverhitte, dus rauwe vorm consumeren. Sommige raw-fooders zijn ook vegetariër of veganist, maar in theorie zijn ook sommige soorten vlees, vis en zuivel rauw te eten.
  • Flexitarisme - Een flexitariër volgt in hoofdzaak een vegetarisch dieet, maar eet incidenteel vlees en/of vis. Volgens de definitie van milieu-organisatie Natuur & Milieu is een flexitariër iemand die één of meer dagen in de week geen vlees eet. Het kan een overgangsfase zijn naar volledig vegetarisme.
  • Totaalvegetariërs - streven een volledig plantaardig dieet na. Zij eten geen voedingsmiddelen die van dieren afkomstig zijn. Meestal maakt het onderdeel uit van een veganistische levenswijze.

Redenen[bewerken]

De ratio voor beperking van de consumptie van vlees en vis is in grote lijnen hetzelfde als bij "echt" vegetarisme: gezondheidsredenen, respect voor levende dieren, en wereldvoedselpolitiek.

Redenen om bepaalde voedingswaren niet te schrappen, omvatten praktische bezwaren, alsook de vrees een tekort te krijgen aan essentiële aminozuren, vitaminen (B12) en mineralen. Het samenstellen van een evenwichtig dieet is doorgaans gemakkelijker wanneer men wel vlees en/of vis eet.