Sennheiser

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Warning icon.svg De neutraliteit van dit artikel wordt betwist.
Zie de bijbehorende overlegpagina voor meer informatie.
Sennheiser electronic GmbH & Co. KG
Oprichting 1945
Sleutelfiguren Fritz Sennheiser, oprichter
Jörg Sennheiser, CEO
Hoofdkantoor Sennheiser electronic GmbH & Co. KG
Am Labor 1
30900 Wedemark
Duitsland

Sennheiser Nederland B.V.
Jool-Hulstraat 16
1327 HA Almere

Sennheiser Belux BVBA
Doornveld 22
1731 Asse/ Zellik
Werknemers 2,100 (2008)
Producten Professionele audioapparatuur en aanverwante producten
Omzet € 385,8 miljoen (2008)
Winst € 14,8 miljoen (2008)
Website www.sennheiser.nl
Portaal  Portaalicoon   Economie

Sennheiser is een Duitse fabrikant van onder andere hoofdtelefoons, microfoons, en andere soorten geluidsapparatuur.

Het bedrijf werd in 1945 opgericht door Fritz Sennheiser in Wennebostel, (gemeente Wedemark (bij Hannover)) onder de naam "Laboratorium Wennebostel" ("Labor W"). In 1958 wordt de naam van het bedrijf gewijzigd in "Sennheiser". Aanvankelijk produceerde het bedrijf meetapparatuur, later is het assortiment uitgebreid naar microfoons, hoofdtelefoons en aanverwante artikelen.

Historie Labor W[bewerken]

Sennheiser PMX 60

In de beginjaren produceerde Labor W voornamelijk millivoltmeters en meetapparatuur voor het elektronicabedrijf Siemens. In 1946 werd Fritz Sennheiser door Siemens benaderd voor de productie van microfoons. De eerste microfoon was een exacte kopie van de door Siemens ontwikkelde HM 1 microfoon. Omdat Sennheiser niet tevreden was over het uiterlijk en het productieproces van de microfoon, ontwikkelde Labor W de DM 2. Deze microfoon werd door Siemens verkocht onder de naam “6 S Ela 1203”.

In 1948 breidde Labor W het assortiment uit. Zo ontwikkelde men universele voltmeters, RLC testers, impedantie testers, kleine testzenders en werd de kennis over microfoons uitgebreid. In 1949 ontwikkelde men de DM 3, een microfoon van geringe omvang in vergelijking met andere microfoons op de markt. Hetzelfde jaar ontwikkelde Labor W de DM 4, de eerste noisecancelling microfoon. Verwante producten die ontstonden tijdens deze microfoonontwikkelingen waren simplex en duplex intercom systemen.

Labor W kreeg ook een andere belangrijke klant. Het centraal encryptie kantoor was op zoek naar apparatuur waarmee men niet aftapbare telefoongesprekken kon volgen. Labor W ontwikkelde apparatuur die stemgeluid omzette naar telegrafische signalen, deze werden vervolgens ingedeeld in verschillende banden. Het signaal werd op deze manier verstuurd als energie en telegrafische pulsen in plaats van frequenties. Tevens ontwikkelde men speciale microfoons voor de geofysica, waarmee natuurgas en oliebronnen opgespoord konden worden.

Vanaf 1950 produceerde men tevens mixversterkers en voorversterkers. Vanaf 1952 ontwikkelde men regelbare, magnetische miniatuur hoofdtelefooncapsules. Deze werden gebruikt voor diverse hoortoepassingen en dicteermachines. In 1954 bracht Labor W de eerste “shotgun microfoon” genaamd MD 81 op de markt. Deze microfoon kon direct geluid over een lange afstand waarnemen. De MD 82 werd later ontwikkeld op basis van de MD 81.

Twaalf jaar na de oprichting had Labor W een productportfolio van ongeveer 100 producten en accessoires.

Sennheiser[bewerken]

Een jaar later, in 1958, veranderde men van naam. Labor W werd: ‘Sennheiser Electronic’ Dit was het begin van een nieuw tijdperk.

In Duitsland begon de economie aan te sterken dankzij betere contacten met andere naties. De Duitse economie werd geïntegreerd in de wereldeconomie en er ontstond beduidend meer concurrentie. Sennheiser haalde destijds 90 procent van haar inkomsten uit het beleveren van grote bedrijven en merkte dat de markt veranderde. De marges stonden onder druk door de concurrerende bedrijven. Fritz Sennheiser probeert het merk Sennheiser te versterken en kiest daarom voor een nieuwe strategie waarbij getracht wordt de naam Sennheiser beter te positioneren.

Gelijktijdig ontstond er een focus op de export en begon het merk ook internationaal te groeien. Het aantal werknemers groeide snel en de gebouwen op het Sennheiser park in Wennebostel werden continu uitgebreid. In 1958 werkten er 450 mensen bij Sennheiser, twee jaar later waren dit 600 mensen. Omdat Fritz Sennheiser veel geld en tijd investeerde in moderne fabricagetechnieken, bleef hij tevens op academisch gebied zeer actief. In 1959 verkreeg hij een eredoctoraat.

Omdat Sennheiser hoogopgeleide mensen zocht, ging men op zoek naar mensen uit de grotere steden. De dichtstbijzijnde lag ongeveer 30 kilometer verwijderd van Wennebostel. In 1962 besloot Fritz Sennheiser dan ook om “te verhuizen naar waar de werkers waren” en begon men met het opzetten van een fabriek in Soltau. Een andere productielocatie (Burgdorf) werd in 1965 gehuurd.

De naam Sennheiser wordt bekender onder audio experts, maar op economisch gebied nam Sennheiser een verontrustende trend waar: goedkope producten uit Azië overspoelden de Europese markt. Sennheiser besloot haar productieprocessen verder te optimaliseren zodat men een deel van de producten tegen competitieve prijzen kon aanbieden. Tevens begon Sennheiser de reeks audiotechnische producten uit te breiden en ontwikkelde het Philharmonic Hifi stereo geluidssysteem. Dit was het eerste systeem met actieve luidsprekers.

Hoofdtelefoons[bewerken]

De eerste open hoofdtelefoon (HD 414) werd in 1968 gelanceerd. Het succes van de HD 414 betekende dat de omzet en het aantal werknemers bleef groeien. In 1970 stond het aantal werknemers op 750 en begon Sennheiser wederom met het uitbreiden van de fabriekslocaties. Drie jaar later werkten er ruim 800 mensen en genereerde Sennheiser een omzet van meer dan 30 miljoen Duitse Mark, een verdubbeling ten opzichte van vijf jaar eerder. 29 Procent van de omzet kwam van de verkoop van microfoons – in 1970 was dit meer dan 60 procent – terwijl de hoofdtelefoons goed waren voor een aandeel van 42 procent. Het exportaandeel was 40 procent en de Sennheiser producten waren inmiddels wereldwijd verkrijgbaar.

Familiebedrijf[bewerken]

In 1973 veranderde Fritz Sennheiser het bedrijf in een limited partnership (commanditaire vennootschap) en werd zijn zoon, Jörg Sennheiser, officieel partner. Toch ging Jörg de eerste jaren nog zijn eigen kant uit. Na zijn studie Electrical Engineering en zijn doctoraat welke hij behaalde aan de Zwitserse Polytechnical Institute of Technology, begon hij bij Siemens-Albis in Zwitserland. In 1976 werd hij bij Sennheiser als Technical Director verantwoordelijk voor de ontwikkeling en productie.

In 1978 werd 45 procent van de verkoop gegenereerd in het buitenland. Een kwart van de totale export ging naar de VS, waar Sennheiser inmiddels op nummer twee stond van de lijst van meest succesvolle hoofdtelefoon leveranciers[bron?]. Hoofdtelefoons genereerden meer dan 50 procent van de totale omzet van 55 miljoen Duitse Mark. Sennheiser investeerde 11 procent hiervan in onderzoek en ontwikkeling. Dit jaar had Sennheiser meer dan 980 mensen in dienst.

De volgende generatie[bewerken]

In mei 1982 besloot Prof. Dr. Fritz Sennheiser op zijn 70ste verjaardag het management over te dragen aan zijn zoon Jörg Sennheiser. Fritz Sennheiser trok zich terug, maar bleef actief als consultant. Jörg Sennheiser zette tevens de lessen van zijn vader aan de universiteit voort. Prof. Dr. Fritz Sennheiser werd erkend voor zijn bijdrage en ontving de Karmsch medaille. Hetzelfde jaar werd Fritz Sennheiser erelid van de German Industry Association.

In 1990 opende het bedrijf een nieuwe fabriek in Ierland voor de productie van hoofdtelefoons. Hierna volgden enkele jaren van automatisering en verdere optimalisaties in de bedrijfsprocessen.

Overname Neumann GmbH[bewerken]

De studio microfoon specialist Georg Neumann GmbH en Sennheiser hadden altijd al nauw contact onderhouden. Neumann was succesvol in de muziekopname studio’s, een gebied waar Sennheiser niet actief was. Na het overlijden van Georg Neumann ging het slechter met het bedrijf en in 1991 werd het aan Sennheiser te koop aangeboden. Jörg Sennheiser besloot, ondanks de slechte omstandigheden, het bedrijf te kopen. Hij vond het van belang dat het gevestigde bedrijf bleef bestaan en wilde het uit handen houden van Aziatische partijen die slechts interesse hadden in de merknaam. De balans die ten tijde van de verkoop werd gepresenteerd bleek achteraf niet een compleet beeld van de werkelijke omstandigheden weer te geven. Sennheiser had een behoorlijke uitdaging om Neumann weer gezond te maken, wat leidde tot diverse maatregelen en substantiële investeringen. Tot op de dag van vandaag behoort Neumann tot het topsegment wat betreft studiomicrofoons.

Evolution[bewerken]

Vanaf 1998 begon Sennheiser met het produceren van de Evolution serie. Deze serie bestond uit microfoons voor diverse toepassingen en met verschillende karakteristieken, ontwikkeld voor gebruik door muzikanten. Omdat bleek dat dit er in dit segment van de markt veel concurrentie was van fabrikanten uit lagelonen landen in Azië, werd geïnvesteerd in een automatische productielijn om de microfoons goedkoper te kunnen aanbieden. Het volgende jaar introduceerde Sennheiser de draadloze evolution modellen.

Prijzen[bewerken]

Sennheiser richt zich veelal op een technologische voorsprong op de concurrenten. De onderneming bezit twee Duitse Industry Innovation Awards, een Oscar, een Emmy en een Grammy. Georg Neumann bezorgde in 1999 de laatste missende prijs, de Grammy. De American National Academy of Recording Arts and Sciences reikte de prijs uit vanwege de innovatieve en creatieve boost die zorgde voor een revolutie in de “recording industry”.[1]

Vandaag de dag[bewerken]

Sennheiser is wereldwijd actief in meer dan 35 landen en heeft meer dan 2100 mensen in dienst. Jaarlijks zet Sennheiser meer dan 385 miljoen euro om. De productielocaties bevinden zich in Duitsland, Ierland en de Verenigde Staten. Grofweg bedient Sennheiser een zestal segmenten, te weten:

  • Music Industry & Live Sound
  • Professional Sound
  • Installed Sound
  • Audiology
  • Consumer Electronics
  • Telecom

Tijdlijn[bewerken]

  • 1945 - Dr. Fritz Sennheiser richt Labor W op. Het bedrijf ontwikkelt voltmeters.
  • 1946 - Start microfoonproductie DM 1.
  • 1947 - Labor W ontwikkelt een eigen microfoon genaamd de DM 2.
  • 1948 - Het meetapparatuur portfolio wordt significant uitgebreid.
  • 1949 - Start ontwikkeling geofysische apparatuur.
  • 1950 - Labor W ontwikkelt microfoon transformators.
  • 1950 - Labor W toont de eerste mixversterkers en voorversterkers op de Consumer Fair.
  • 1952 - Labor W neemt magnetische miniatuur hoofdtelefoons op in het assortiment.
  • 1953 - Labor W introduceert miniatuur transformators voor in gehoorapparaten.
  • 1953 - De klassieke MD 21 microfoon wordt in het portfolio opgenomen.
  • 1954 - Labor W toont de eerste “interference tube” microfoon voor de film en tv industrie. De opvolger, de MD 82 zorgt voor een doorbraak in 1956.
  • 1955 - Tien jaar na oprichting werken er 250 mensen en start men met de fundering voor een nieuw gebouw.
  • 1956 - De MD 93 microfoon wordt ontwikkeld. Deze wordt toegepast in dicteermachines en fungeert als microfoon en speaker.
  • 1957 - Labor W toont een draadloos RF systeem voor professioneel TV en podium gebruik. Vanaf 1958 wordt het systeem in samenwerking met Telefunken gedistribueerd onder de naam Mikroport.
  • 1958 - Labor W veranderd de bedrijfsnaam naar Sennheiser.
  • 1959 - De MDS 1 stereo microfoon wordt uitgebracht.
  • 1959 - De Technische Universiteit eert Fritz Sennheiser voor zijn werk. Fritz Sennheiser ontvangt een eredoctoraat.
  • 1960 - Introductie van een nieuwe klassieker, de MD 421 microfoon.
  • 1961 - Sennheiser ontwikkelt het eerste antwoordapparaat voor Telefunken.
  • 1961 - Sennheiser toon de eerste RF condensator microfoon – de geboorte van de MKH serie.
  • 1962 - Sennheiser ontwikkelt de eerste babyfoon genaamd de “babysitter”
  • 1965 - De M 101 mixer wordt uitgebracht.
  • 1965 - Het eerste Hifi systeem met actieve luidsprekers wordt geïntroduceerd.
  • 1966 - Sennheiser bewijst de extreme richtingsgevoeligheid van de MD 411 microfoon door deze bloot te stellen aan extreme testcondities. De microfoon slaagt met vlag en wimpel.
  • 1968 - Sennheiser brengt de eerste open hoofdtelefoon op de markt genaamd de HD 414. Met meer dan 10 miljoen verkochte exemplaren blijft dit ’s wereld best verkochte hoofdtelefoon.
  • 1968 - De eerste professionele clip on condensator microfoon wordt geïntroduceerd: De MK 12.
  • 1969 - Sennheiser toont een compleet nieuwe test “dummyhead” op de Consumer Electronics Fair.
  • 1971 - De klassieke microfoon genaamd MD 411 wordt gelanceerd.
  • 1972 - Sennheiser introduceert voorgepolariseerde condensator microfoons: De MKE reeks.
  • 1973 - Sennheiser wordt getransformeerd naar een Limited Partnership (KG).
  • 1974 - Voor amateurs wordt er een betaalbare oplossing voor de “Dummyhead” ontwikkeld. Sennheiser brengt en lichtgewicht stethoset op de markt onder de naam MKE 2002.
  • 1975 - Sennheiser gebruikt infrarood techniek voor geluidstransmissie.
  • 1977 - Opening nieuwe productielocatie in Burgdorf.
  • 1977 - Lancering van de unipolar 2000, ’s werelds eerste open electret hoofdtelefoon.
  • 1978 - De Vocoder genaamd VSM 201 wordt uitgebracht.
  • 1978 - Sennheiser brengt de eerste “multichannel rack reciever” uit.
  • 1979 - Ontwikkeling van het HiDyn systeem.
  • 1982 - De klassieke Sennheiser SKM 4031-TV legt de basis voor de komende RF draadloze systemen.
  • 1982 - Prof. Dr. Fritz Sennheiser draagt het management over aan zoon Prof. Dr Jörg Sennheiser.
  • 1983 - Ontwikkeling van de eerste directionele clip-on microfoon, de MKE 40.
  • 1983 - Ontwikkeling van de kleinste clip-on studio microfoon genaamd MKE 2.
  • 1987 - Prof. Dr. Fritz Sennheiser ontvangt een Academy Award voor de MKH 816 Shotgun microfoon.
  • 1987 - Sennheiser ontwikkelt actieve NoiseGard© voor Lufthansa.
  • 1988 - Sennheiser Frankrijk is een feit.
  • 1988 - Introductie van synthesizer techniek in RF draadloze transmissie.
  • 1989 - Ontwikkeling van de WM 1, `s werelds eerste draadloze mixer.
  • 1990 - Oprichting Sennheiser UK.
  • 1991 - Oprichting Sennheiser USA.
  • 1991 - Georg Neumann GmbH wordt onderdeel van Sennheiser.
  • 1991 - Oprichting Sennheiser Belux.
  • 1991 - Oprichting Sennheiser Canada.
  • 1991 - Lancering van de beste hoofdtelefoon in de wereld, de “electrostat Oprpheus” met buizenversterker.
  • 1992 - Oprichting Sennheiser Azië.
  • 1993 - Lancering van `s werelds eerste digitale infrarood hoofdtelefoonsysteem, de IS 850.
  • 1995 - Sennheiser lanceert het eerste draadloze RF hoofdtelefoonsysteem, de RS 5.
  • 1995 - Oprichting van Sennheiser Nederland.
  • 1995 - Oprichting van Sennheiser Mexico.
  • 1996 - Emmy Award voor de buitengewone ontwikkelingen in de draadloze RF techniek.
  • 1996 - Transformatie naar een nieuwe ondernemingsvorm: GmbH & Co. KG.
  • 1997 - Lancering van het LUCAS/DSP systeem. Een surround systeem voor hoofdtelefoons.
  • 1998 - Sennheiser is het eerste bedrijf dat stethoset hoofdtelefoons voor draadloze transmissie op de markt brengt (RS 4200).
  • 1999 - Lancering van evolution microfoon reeks. Een doorbraak op MI (Music Industry) gebied.
  • 1999 - Neumann ontvangt een Grammy Award.
  • 1999 - Lancering Surrounder, voor surround geluid in huis.
  • 1999 - introductie evolution wireless serie.
  • 1999 - Sennheiser ontvangt de German Industry Award voor de optische microfoon.
  • 2000 - Sennheiser ontvangt de German Industry Award voor de directionele Audiobeam luidspreker.
  • 2000 - Opening van een vierde productielocatie in Albuquerque, USA.
  • 2000 - Lancering van de MKH 800, ’s werelds eerste studio condensor microfoon met breed frequentiebereik.
  • 2000 - Sennheiser wordt EXPO 2000 productpartner voor professioneel geluid.
  • 2000 - Opening van het meest moderne productiegebouw voor microfoons.
  • 2001 - Eerste installatie van het vernieuwende bezoekersinformatiesysteem genaamd Guideport.
  • 2001 - Ontwikkeling van ’s werelds kleinste bodypack zender (SK 5012).
  • 2002 - Lancering draadloze RF microfoons Sennheiser/ Neumann, SKM 5000 en 150 S.
  • 2002 - Oprichting Sennheiser Vertrieb en Service GmbH & Co KG, Duitsland.
  • 2002 - Opening nieuwe productielocatie in Ierland.
  • 2002 - Prof. Dr. Fritz Sennheiser ontvangt de AES Gold medaille voor zijn “lifetime achievements”.
  • 2003 - Oprichting Joint Venture Sennheiser Communications.
  • 2003 - Nominatie van twee Sennheiser werknemers voor de German Industry Award.
  • 2003 - Neumann ontwikkelt de eerste digitale studiomicrofoon volgens AES 42 standaard.
  • 2004 - De tweede generatie evolution wireless wordt gelanceerd.
  • 2004 - Prof. Dr. Sennheiser ontvangt de Diesel Medaille.
  • 2005 - Luidsprekerspecialist Klein + Hummel wordt opgenomen in de Sennheiser groep.
  • 2006 - Lancering van de Street, Style en Sportline.
  • 2006 - Oprichting Sennheiser Moscow.
  • 2007 - Oprichting Sennheiser India.
  • 2008 - Oprichting Sennheiser Japan.
  • 2008 - Lancering MKH 8000 serie, hoogwaardige modulaire opname microfoons.
  • 2008 - Lancering eerste draadloze in ear hoofdtelefoon met KLEER techniek voor ongecomprimeerde geluidsoverdracht.
  • 2008 - Lancering `s werelds kleinste condensator clip-on microfoon, de MKE 1, na de lancering kwamen er wel andere merken die kleinere microfoons gingen fabriceren, zoals Audio Technica.[2]
  • 2009 - De derde generatie evolution wireless wordt gelanceerd.
  • 2009 - Sennheiser brengt als eerste een high-end grootmembraan hoofdtelefoon op de markt genaamd HD 800. Dit is het nieuwe vlaggenschip onder de hoofdtelefoons. De HD 800 zet de nieuwe standaard op het gebied van werkelijke geluidsreplicatie.
  • 2010 - Dr. Fritz Sennheiser, de oprichter van Sennheiser Electronic, overlijdt op 98 jarige leeftijd.
  • 2011 - Sennheiser ontwikkelt als eerste microfoon fabrikant een draadloos systeem op 1800 MHz.
  • 2011 - Sennheiser vervangt compleet draadloze park van Nederlandse broadcaster Dutchview.[3]

Sennheiser artiesten internationaal[bewerken]

Sennheiser artiesten nationaal[bewerken]

Gerelateerde merken[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Live Sound International
  2. Audio Technica. Audio Technica Geraadpleegd op 5 februari, 2011
  3. Dutchview Geraadpleegd op 1 september, 2011