Sergio Corbucci

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Sergio Corbucci (6 december 1926 - 1 december 1990) was een Italiaans filmregisseur die was gespecialiseerd in B-films. Hoewel Corbucci nooit door critici serieus is genomen, wordt hij gezien als een belangrijk cultregisseur. Ook hebben filmmakers als Quentin Tarantino en Robert Rodriguez toegegeven door zijn werk te zijn geïnspireerd.

Hoewel Corbucci talloze genres beoefende, is hij vooral bekend geworden om zijn spaghettiwesterns. Corbucci regisseerde een groot aantal van de meest succesvolle films in dat genre en na Sergio Leone wordt hij dan ook gezien als de 2e vader van de spaghettiwestern.

Corbucci debuteerde in 1965 met de spaghettiwestern Minnesota Clay (1965). Daarna regisseerde hij de cultwesterns Navajo Joe (1966), The Great Silence (1967), The Hellbenders (1967), A Professional Gun (1968), Companeros (1969) en The Mercenary (1970). In de meeste van deze films speelde de Italiaanse acteur Franco Nero de hoofdrol. Nero speelde ook in de extreem succesvolle en zeer invloedrijke spaghettiwestern Django (1966), de film die gezien wordt als het beste werk van Corbucci.

De westerns van Corbucci kenmerken zich door:

  • Bruut geweld
  • Slordige zooms
  • Zwarte humor
  • Politiek-linkse symboliek. (Corbucci was een fanatiek marxist en zijn films gaan vaak over arbeiders, het gevaar van kapitalisme, racisme en gevaar van hebzucht, de corruptie van de katholieke kerk enz.)