Serial Line Internet Protocol
Het Serial Line Internet Protocol (SLIP) is een verouderd Internet Protocol, bedoeld om gegevensoverdracht over seriële poorten en modemverbindingen mogelijk te maken. Het wordt beschreven in RFC 1055.
In de PC-wereld is SLIP grotendeels vervangen door het Point-to-Point Protocol (PPP), omdat dit meer mogelijkheden biedt en omdat hiervoor de IP adres-configuratie niet hoeft te worden ingesteld om verbinding te maken. Op microcontrollers is SLIP daarentegen vanwege de geringe complexiteit van het protocol nog steeds de meest gebruikelijke manier om IP-pakketten te verzenden.
SLIP voegt een "SLIP END"-karakter toe aan het standaard Internet datagram, dat ervoor zorgt dat de pakketten onderscheiden kunnen worden. SLIP maakt gebruik van een poortconfiguratie met 8 data bits, geen pariteitsbit en hardware flow control. SLIP zorgt niet voor foutendetectie, hiervoor maakt het gebruik van hogere lagen protocollen. Wanneer het gebruikt wordt over een foutgevoelige inbelverbinding, zal met enkel SLIP geen goede verbinding tot stand kunnen worden gebracht.
De versie van SLIP met header gegevenscompressie wordt CSLIP (Compressed SLIP) genoemd.
Het Parallel Line Internet Protocol (PLIP) is vergelijkbaar met SLIP, maar er wordt hierbij gebruikgemaakt van een hogere bandbreedte over de parallelle poort. Hier staat echter vaak een zwaardere belasting voor de CPU tegenover.
Zowel SLIP als PLIP worden steeds meer vervangen door netwerktechnologieën zoals thuisnetwerken en door andere soorten van peer-to-peer verbindingen zoals USB (met behulp van een speciale "host-to-host" kabel) en het uitgebreidere, maar duurdere IEEE1394 (ook wel FireWire).
Indien men slechts gegevens over wil zetten, worden, als alternatief voor een netwerk, tegenwoordig vaak flashgeheugen, cd-roms en DVD-ROMs en soms diskettes gebruikt. Deze alternatieven hebben het gebruik van SLIP en PLIP vrijwel verdreven, al wordt PLIP af en toe nog gebruikt vanwege zijn (relatief) hoge bandbreedte.
