Shangri-La

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Shangri-La is de naam van het aardse paradijs uit het boek Lost Horizon, dat in 1933 geschreven is door de Engelse romanschrijver James Hilton. Dit boek is in 1937 en in 1973 verfilmd. Het gaat over vier Britten die een vliegtuigongeluk overleven en terechtkomen in een klooster aan de voet van de Tibetaanse berg Karakal. Het overweldigend mooie klooster draagt de naam Shangri-La. Shangri-La is synoniem geworden voor het aards paradijs, maar specifiek ook voor het beeld van een utopie in de Himalaya. Het verhaal van Shangri-La is gebaseerd op het idee van Shambhala, een mystieke stad volgens Tibetaans-boeddhistische traditie.

Veel plaatsen zijn genoemd als mogelijke oorsprong van het Shangri-La verhaal, met name om zo veel toeristen naar het gebied te kunnen trekken. De Chinese stad Zhongdian mag zich sinds 2001 officieel Shangri-La noemen.

Shangri-La wordt sinds het uitkomen van het boek op allerlei manieren overdrachtelijk gebruikt als benaming voor een paradijselijk oord. Voorbeelden van bands die zich hebben laten inspireren zijn:

De Shangri-Las waren een legendarische damesgroep die classics opnamen als Leader of the pack.

Camp David heette oorspronkelijk Shangri-La. Volgens de Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt waren de bommenwerpers die Tokio in april 1942 bombardeerden, opgestegen in Shangri-La. Deze uitspraak greep hij in een primair radio-interview uit de lucht om de Japanse 'medeluisteraars' te misleiden. In werkelijkheid kwamen ze van het vliegdekschip USS Hornet. Door deze historische uitspraak werd een van de 22 vliegdekschepen van de Tweede Wereldoorlog Essex-klasse USS Shangri-La gedoopt.

Het bordspel 'De bruggen van Shangrila' heeft als setting ook Shangri-La.

Lost Horizon[bewerken]

Het volgende boek en de films verschenen van Lost Horizon:

Bronnen, noten en/of referenties
  • Sanders, Ewoud (2003) Shangri-La. Een paradijs in de Himalaya, in: Onze Taal pag. 98