Shared space

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorbeeld van shared space (Napoleonsweg te Haelen)

Shared Space of Gedeeld ruimtegebruik is een verkeersconcept bedacht door Hans Monderman dat de multifunctionaliteit, en daarmee de relatie tussen verkeersveiligheid en de omgeving, van de openbare ruimte centraal stelt. De verblijfsruimte wordt ingedeeld als mensenruimte en wordt niet geïnterpreteerd als verkeersruimte. Een belangrijk kenmerk van Shared Space is de geringe aanwezigheid van verkeersborden en verkeerslichten.[1]

Verkeersveiligheid[bewerken]

Monderman’s motto was ‘Liever veiligheid met onzekerheid dan ongelukken met duidelijkheid’. [2] Dit is in feite de essentie van Shared Space. Door het weghalen van aanwijzingen voor de automobilist wordt het straatbeeld onoverzichtelijker en neemt hierdoor de subjectieve veiligheid af. Doordat de subjectieve veiligheid afneemt zal een weggebruiker alerter en voorzichtiger rijgedrag vertonen, waardoor de objectieve veiligheid juist toeneemt. Uit onderzoek van Grontmij blijkt dat Shared Space een positief effect heeft op het aantal verkeersongevallen in Haren, een van de steden waar Shared Space is ingevoerd.[3] Verder moet bij Shared Space de openbare ruimte met een verblijfsfunctie uitnodigen tot sociaal gedrag. De weggebruiker moet aan de omgeving zien wat gepast en ongepast is. Door middel van sociale interactie tussen de verschillende verkeersdeelnemers en het maken van oogcontact moet worden bepaald wie voorrang heeft en wat het gewenst gedrag is. De wegen zijn vrij van asfalt en er zijn geen stoepranden. De verschillende soorten modaliteiten maken allemaal gebruik van dezelfde straat; er zijn geen voorschriften over het gebruik van deze straat en er zijn dus ook geen fietspaden. Dit is echter een extra stimulans voor de automobilist, aangezien de subjectieve onveiligheid hierdoor toeneemt en deze voorzichtiger gaat rijden.

Leefbaarheid en Ruimtelijk kwaliteit[bewerken]

Een ander kernpunt van Shared Space is het verbeteren van de leefbaarheid en de ruimtelijke kwaliteit. Doordat de wegen niet worden geïnterpreteerd als verkeersruimte maar als verblijfsruimte, is er meer ruimte voor langzaam verkeer. Doordat de asfaltwegen worden vervangen door bestraatte wegen en de verkeersborden bijna allemaal uit het straatbeeld zijn verdwenen wordt de ruimtelijke kwaliteit van het gebied verhoogd. Ook gaat Shared Space uit van de culturele en historische waarden van een gebied, en deze worden als elementen gebruikt voor het inrichten van een straat. Dit is ook een factor die de ruimtelijke kwaliteit verhoogt. Door de verhoogde leefbaarheid wordt het gebied aantrekkelijk voor winkelend publiek. Deze mensen zijn een risicogroep, aangezien zij minder opletten op het verkeer. Dit is echter een positief punt met betrekking tot Shared Space, aangezien zij de subjectieve onveiligheid voor automobilisten verhogen waardoor zij alerter zijn.

Aandachtspunten[bewerken]

Er zijn ook negatieve punten verbonden aan Shared Space. Er zijn bepaalde risicogroepen zoals ouderen en gehandicapten.[4] Door het gebrek aan overzicht en duidelijkheid is het moeilijk voor ouderen en gehandicapten om in te schatten wat ze moeten doen in complexe en drukke situaties. Een ander punt van kritiek is dat de inwoners van gebieden waar Shared Space is ingevoerd klagen dat ze zich onveilig voelen. [5] Dit zal echter altijd een probleem blijven aangezien de subjectieve veiligheid verlaagd moet zijn, wil Shared Space goed werken.

Literatuur[bewerken]

  • Openbare ruimte in Fryslan, 20 jaar Regionaal Orgaan verkeersveiligheid Fryslan (2001), Harm Jan Stalman en Allard Wiersma

Verkeersveiligheid[bewerken]

  • CROW-publicatie 261, Handboek Verkeersveiligheid (2008), CROW, Ede.
Bronnen, noten en/of referenties