Shoegaze

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Portal.svg Portaal Rock
Jason Pierce van Spiritualized in concert.

Shoegaze is een, voornamelijk Brits, subgenre van indie, genoemd naar de typische houding van de muzikanten op het podium: onbeweeglijk met hun hoofd naar hun schoenen gericht. Het genre wordt gekenmerkt door de grootse en sfeervolle "gitaar-wall of sound" waaronder dromerige melodieën schuilgaan. De stemmen zijn moeilijk te onderscheiden van de instrumenten omdat deze luider dan de vocals gemixt zijn en de instrumenten zelf zijn nauwelijks te herkennen, ze vormen een wall of sound. Teksten, als ze al verstaanbaar zijn, beschrijven zoete, kleurrijke dromen over liefde, dood en drugs.

Geschiedenis[bewerken]

Shoegazer kent zijn oorsprong in het midden van de jaren 80, toen The Jesus and Mary Chain op zijn debuut Psychocandy uitpakte met ongehoorde hoeveelheden feedback, distortion en enorm luide dreunende riffs. Ook bands als Spacemen 3 en Loop overgoten hun muziek met gedubde gitaarlagen. Deze groepen zetten onder andere My Bloody Valentine ertoe aan om met dat soort noise te gaan experimenteren. In 1988 brachten ze op Isn't Anything een soort hybride van noise en dromerige zang en melodieën à la Cocteau Twins. Shoegaze was geboren.

Al snel traden vele gelijkaardige bands in de voetsporen van My Bloody Valentine, zoals Ride, Lush, Slowdive en Galaxie 500. Het shoegazing-genre had eind jaren 80 en begin jaren 90 veel invloed op andere, verwante genres, zoals de psychedelische pop en rock van The Stone Roses en Spiritualized en Radioheads Creep .

In 1991 bracht My Bloody Valentine het bekende Loveless, volgens sommigen [bron?] het beste shoegaze-album. Andere hoogtepunten zijn Nowhere van Ride en Souvlaki van Slowdive uit 1993 dat zich met de hulp van Brian Eno meer richtte op het dromerige aspect van shoegazing.

In het begin van de jaren 90 stierf het genre een stille dood. Geen enkele band slaagde erin om echt commercieel succes te boeken, mede doordat in de pers alle aandacht naar britpop en grunge ging. Sommigen stopten ermee, anderen sloegen een poppyer weg in, maar enkel The Verve lukte het om daarin een succesvolle carrière uit te bouwen.

In Amerika was nog een late reactie op shoegazing binnen de CGM-stroming. Morella's Forest boekte een succes met het album "Super deluxe" en ep in 1995. Op dit album is goed de mengeling van enorme gitaarmuren met dromerige meisjeszang te horen, maar ook deze band is overgestapt naar een meer pop-rock-sound. Een andere grote band Starflyer 59 bracht in 1994/1995 twee shoegazingalbums uit ("Silver" en "Gold" en enkele ep's "She is the queen"", "Le vainquer" en "Goodbye's are sad"), knarsende gitaren, dromerige zang, trage drumbeats, ook deze band is later ook op een meer rock-'n-roll-sound overgegaan.

De erfenis van shoegazer is niet te onderschatten; zo zijn noise rock en dream-pop in de jaren 90 uitgegroeid tot de meest populaire indie-subgenres, zoals Mercury Rev, The Flaming Lips, American Analog Set of Yo La Tengo. Tevens is de opkomst van de post-rock een soortgelijke muzikale herwaardering voor sferische rock.

Revival/tweede generatie[bewerken]

In de 21ste eeuw zijn er nog steeds bands die de shoegazetraditie in ere houden, vooral elektronische bands zoals het Franse duo M83 of de Belg Styrofoam. Ook Kevin Shields, de frontman van My Bloody Valentine, heeft in 2003 op de soundtrack van Lost In Translation al een voorproefje gegeven van wat ooit de opvolger van Loveless moet worden.

Ook is sinds ongeveer 2000 een nieuwe generatie bands actief die voortborduren op de shoegaze traditie. Gedurende de jaren vergaarden deze meer bekendheid, en braken door naar een groter publiek. Ulrich Schnauss en Amusement parks of fire zijn de bekendste vertegenwoordigers, evenals The meeting places. Andere actieve bands zijn Pluramon, Autolux, Eins Zwei Orchestra en The radio dept. De tweede generatie shoegazebands wordt ook wel aangeduid als newgaze of nu-gaze, hoewel ze qua geluid nauwelijks afwijken van de originele bands uit de jaren 90 van de twintigste eeuw.

Tijdlijn Shoegazer[bewerken]

Top albums[bewerken]

Verwante genres[bewerken]