Shuttle run test

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een shuttle run test, ook wel piepjestest genoemd, is een test waarbij tussen twee lijnen heen en weer wordt gelopen. Het is bedacht in 1982 door Leger en Lambert. De test wordt uitgeoefend door piepgeluiden die opgenomen zijn op een geluidsmedium, die aangeven wanneer gekeerd moet worden. De lijnen liggen 20 meter uit elkaar. De test werkt met zogeheten trappen. Elke minuut wordt er één trap afgewerkt. Het tempo gaat elke trap enigszins omhoog. Het is niet de bedoeling dat er van tevoren een warming-up gedaan wordt. De test is bedoeld om het uithoudingsvermogen (UHV) te testen. Het wenden en draaien heeft invloed op het UHV. Daarom is het het best om de draai bij het keren kort te houden. Immers, bij spelsporters verschilt de spierkracht en spiercontractiesnelheid per afzet. Het melkzuur zal zich in een hoger tempo vormen dan bij stationair lopen.

Wanneer de 20 meterlijn niet voor de piep bereikt wordt, moet doorgelopen worden om de volgende lijn wel bijtijds te bereiken. De test stopt op het moment dat men tweemaal achter elkaar niet binnen 3 meter afstand van de 20 meterlijn is.

Deze test wordt ook geregeld ingezet tijdens de lessen lichamelijke opvoeding in Nederland en Vlaanderen.