Sic (Latijn)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Sic is Latijn en betekent: dus, op deze manier, zo, aldus; in het Middeleeuws Latijn: ja.

De politieke partij "Loesje" werd gepresenteerd op het Binnenhof met een pamflet: "STREEF ONBEKOMMERT [sic] NAAR HET IDEALE"

Het woord wordt regelmatig in gedrukte, letterlijk geciteerde teksten geplaatst om aan te geven dat in dat citaat een fout staat, maar dat deze fout niet is gecorrigeerd. Het woord wordt dan achter de geconstateerde fout geplaatst, tussen ronde of vierkante haakjes, dus als (sic) of [sic].

"Op het bord stond: "We zijn verhuist (sic) naar de Rembrandtstraat."

De betekenis van het gebruik van (sic) is dat die spelfout al op het bord stond en dat de lezer niet moet denken dat de persoon die het citaat schrijft die fout heeft gemaakt.

Voor de duidelijkheid: "We zijn verhuisd" zou correct zijn.

Citaten in wetenschappelijke publicaties wordt men geacht letterlijk over te nemen, inclusief mogelijke spelfouten. Om duidelijk te maken dat men die fouten niet zelf voor het eerst gemaakt heeft, laat men iedere spelfout volgen door (sic).

Het woord (sic) kan ook worden gebruikt in een manuscript om aan te duiden dat een bepaalde foutieve schrijfwijze met opzet zo gekozen is, en niet per ongeluk of door onwetendheid toegepast is. Het is dan een boodschap aan de corrector dat de 'fout' niet verbeterd moet worden.

Soms wordt (sic) gebruikt, maar eigenlijk ten onrechte, om de lezer erop te wijzen dat er iets niet klopt in een tekst. Bijvoorbeeld:

"Ze schreef dat ze tijdens haar reis in Afrika nog geen tijgers (sic) en olifanten had gezien."

Voor de duidelijkheid: tijgers komen voor in Azië, niet in Afrika.

Logo WikiWoordenboek
Zoek sic op in het WikiWoordenboek.