Sigismund van Habsburg-Lotharingen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Sigismund Otto Maria Josef Gottfried Henrich Erik Leopold Ferdinand von Habsburg-Lothringen, titulair goothertog van Toscane, aartshertog en keizerlijk prins van Oostenrijk, koninklijk prins van Hongarije en Bohemen BSc (Lausanne, 21 april 1966) is een Italiaans-Duits aristocraat en de titulair groothertog van Toscane.[1]In het Italiaans is zijn naam "Sigismondo d'Asburgo Lorena, Granduca di Toscana"[2].

Sigismund is de zoon van aartshertog Leopold Franz von Habsburg-Lothringen, titulair groothertog van Toscane, aartshertog en keizerlijk prins van Oostenrijk, koninklijk prins van Hongarije en Bohemen en diens echtgenote Laetitia d'Arenberg. Sigismund meent als oudste achter-achter-kleinzoon van de laatste regerende groothertog van Toscane, Ferdinand IV aanspraken op de troon van Toscane te hebben. De familie heeft haar rechten op deze troon nooit opgegeven. Sigismund is als aartshertog ook een agnaat van het keizerlijk aartshuis van de Habsburgers die tot 1918 over Oostenrijk, Hongarije, Bohemen en grote delen van de Oost- en Zuid-Oost-Europa regeerden.

Na de in 1866 ingegane vrijwillige ballingschap, is de Toscaanse groothertogelijke familie na de Tweede Wereldoorlog teruggekeerd. De familie bouwt opnieuw aan een maatschappelijke en economische positie in Toscane. Daarvoor zet de titulair groothertog onder andere zijn dynastieke orden in. De Italiaanse staat staat de burgers en ambtenaren toe deze te accepteren en ze ook te dragen. Aartshertog Sigismund is ook actief op cultureel gebied.

Aartshertog Sigismund is grootmeester van de Heilige en Militaire Orde van Sint-Stefanus Paus en Martelaar en de Orde van Sint-Jozef.[3]

De aanspraken van Sigismund op de niet meer bestaande Toscaanse troon worden door Italië en andere landen niet erkend. Politiek streeft Sigismund niet naar herstel van zijn rechten maar hij heeft zich wel in Toscane laten gelden als een beschermer van de identiteit en de tradities in dat Italiaanse gebied. Dat is mogelijk omdat zijn over-over-grootvader in 1860 dan wel in een volksstemming werd afgezet om Toscane bij Italië te voegen, maar niet impopulair was bij zijn onderdanen. De Habsburgers waren in de Tweede Wereldoorlog anti-fascistisch gezind. De Italiaanse regering maakt tegen het optreden van Sigismund als titulair groothertog van Toscane geen bezwaar.

Vader Leopold Franz is tweemaal gescheiden en driemaal gehuwd en dat maakt zijn positie binnen de strenge regels van de Habsburgse familie en de oude katholieke ridderorden erg moeilijk. Daarom deed Leopold Franz op 18 juni 1993 afstand van al zijn rechten op Toscane en daarmee ook op het grootmeesterschap van de Toscaanse dynastieke orden. Moeder Laetitia d'Arenberg was de geadopteerde dochter van Erik, de elfde hertog van Arenberg en werd geboren als "Laetitia de Belzunce". Dit dynastieke huwelijk werd als "ebenbürtig" erkend.[4]

Sigismund heeft als bankier gewerkt en is gehuwd met de Schotse aristocrate Elyssa Edmonstone. Zij stamt uit een familie van lagere Schotse edelen, het hoofd voert de titel baronet. Het paar heeft kinderen.

  • Aartshertog Leopold Amade van Habsburg-Toscane, Groot Prins (Italiaans: "Gran Principe"[5]) van Toscane ( 9 mei 2001)
  • Aartshertogin Tatyana van Habsburg-Toscane, Prinses van Toscane, (3 maart 2003)
  • Aartshertog Maximilian van Habsburg-Toscane, Prins van Toscane (27 mei 2004)

De familie is volgens krantenberichten rijk. Er zijn grote bezittingen in Toscane gebleven en zij bezit in Uruguay, waar Sigismund door zijn moeder werd opgevoed, landerijen.[6]

De groothertog woont met vrouw en kinderen in Livingstone in Schotland.

Voetnoten[bewerken]

  1. Volledige titel volgens eigen website: "Sua Altezza Imperiale e Reale Sigismondo Otto Maria Giuseppe Goffredo Enrico Erico Lepoldo Ferdinando, Gran Duca di Toscana, Arciduca di Austria, Principe Reale di Ongheria e Boemia, "
  2. Zie zijn website op [1]
  3. Zie: http://www.chivalricorders.org/royalty/habsburg/tuscany/stefgen.htm
  4. Arenberg Genealogy
  5. Zie [2]
  6. (1999-07-31). Remembering Tuscany: H.I.R.H. Sigismund of Austria and Elissa Edmonstone (Hello Magazine).

Externe link[bewerken]