Siliciumtetrafluoride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Siliciumtetrafluoride
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van siliciumtetrafluoride
Structuurformule van siliciumtetrafluoride
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
SiF4
IUPAC-naam tetrafluorsilaan
Andere namen silicium(IV)fluoride
Molmassa 104,079113 g/mol
SMILES
F[Si](F)(F)F
InChI
1S/F4Si/c1-5(2,3)4
CAS-nummer 7783-61-1
EG-nummer 232-015-5
PubChem 24556
Beschrijving Kleurloos gas met een scherpe geur
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Corrosief Toxisch
Gevaar
H-zinnen H300 - H310 - H314 - H330
EUH-zinnen geen
P-zinnen P260 - P264 - P280 - P284 - P301+P310 - P302+P350
Opslag Brandveilig en in een goed verluchte ruimte bewaren.
VN-nummer 1859
ADR-klasse Gevarenklasse 2.3
LD50 (ratten) 450 mg/kg
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand gasvormig
Kleur kleurloos
Dichtheid (gas) 4,69 g/L
(vast; -95°C) 1,66 g/cm³
Smeltpunt (sublimatie) -95,7 °C
Kookpunt −86,8 °C
Goed oplosbaar in water
Geometrie en kristalstructuur
Dipoolmoment 0 D
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Siliciumtetrafluoride of tetrafluorsilaan is een organische siliciumverbinding met als brutoformule SiF4. De stof komt voor als een kleurloos gas met een scherpe geur, en is goed oplosbaar in water. Hierbij worden waterstoffluoride en kiezelzuur gevormd:

\mathrm{2\ SiF_4\ +\ 5\ H_2O\ \longrightarrow\ H_2Si_2O_5\ +\ 8\ HF}

Siliciumtetrafluoride wordt in relatief grote concentraties teruggevonden in gaswolken van vulkanen. Dit wordt echter gedeeltelijk gehydrolyseerd tot hexafluorkiezelzuur.

Synthese[bewerken]

Siliciumtetrafluoride werd voor het eerst gesynthetiseerd in 1812 door John Davy. Algemeen is deze verbinding een nevenproduct bij de productie van fosfaathoudende kunstmeststoffen.

Op laboratoriumschaal wordt de verbinding gemaakt door bariumhexafluorsilicaat (BaSiF6)[1] boven de 300°C te verhitten. Hierbij ontstaan bariumfluoride (BaF2) en het vluchtige siliciumtetrafluoride.

Toepassingen[bewerken]

De toepassingen van dit giftige en corrosieve gas zijn vrij beperkt tot organische syntheses en micro-elektronica.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

De stof ontleedt bij verhitting, met vorming van giftige en corrosieve dampen, waaronder waterstoffluoride. Siliciumtetrafluoride reageert met water, waarbij waterstoffluoride en kiezelzuur ontstaan. Ze tast vele metalen aan in aanwezigheid van water, met vrijstelling van waterstofgas.

Siliciumtetrafluoride is corrosief voor de ogen, de huid en de luchtwegen. Inademing van dit gas kan longoedeem veroorzaken.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Bariumhexafluorsilicaat wordt gesynthetiseerd uit een reactie van hexafluorkiezelzuur en bariumchloride.