Silken windhound

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Silken windhound
Hondenras
Fallon1.jpg
Basisinformatie
Andere namen Silken windhound
Oorsprong Verenigde Staten
Lijst van hondenrassen

De silken windhound (letterlijk: zijdewindhond) is een zeldzaam hondenras van Amerikaanse oorsprong, dat tot de rasgroep der windhonden wordt gerekend. Het ras is pas sinds eind tachtiger jaren in opkomst en is nog niet erkend door de FCI.[1]

Beschrijving[bewerken]

Uiterlijk[bewerken]

De silken windhound is een kleine tot middelgrote windhond, met een middellange vacht die letterlijk aanvoelt als zijde. Dit ras heeft een uniek voorkomen, waarvan de oorsprong vooral gezocht moet worden in twee van de voorouderrassen, de barzoi en de whippet. Alle tekeningen en kleuren van de vacht zijn toegestaan, en de daadwerkelijk voorkomende variaties daarin lopen dan ook sterk uiteen.

Karakter[bewerken]

Een zwart-witte silken
Een silken windhound, naast zijn grotere verwant de barzoi

Silken windhounds zijn sportief, doch schikken zich ook uitstekend in een rol als rustige huishond, met als randvoorwaarde voldoende lichaamsbeweging. Ze zijn echter geenszins zo hoog-energiek als bijvoorbeeld bordercollies. Over het algemeen zijn ze speels, zachtaardig en intelligent. Absoluut ongeschikt als waakhond. Zoals bij alle windhonden moet gerekend worden met het jachtinstinct: kleine, rennende dieren worden dikwijls opgejaagd. Hierdoor zijn ze uitstekend geschikt voor windhondenrennen.

Opvoeding[bewerken]

Door zijn zachtaardige, meegaande aard is de silken windhound relatief gemakkelijk in de opvoeding. Zoals bij alle windhonden kan een al te slaafse gehoorzaamheid echter niet verwacht worden. Beloningsgerichte opvoedingsmethoden werpen de meeste vruchten af. Ruwere methoden, waarin correctie en straf centraal staan, zijn uit den boze. Overigens wordt aangeraden een speciaal voor windhonden geschikte halsband te gebruiken, omdat ze uit gewone halsbanden, door hun kleine koppen, gemakkelijk loskomen.

Twee rennende silkens

Gezondheid[bewerken]

Goedverzorgde silken windhounds leven over het algemeen lang; 17 tot 20 jaar is geen uitzondering. Heupdysplasie is zelden een probleem, evenals maagtorsie. Overgevoeligheid voor Ivermectine en aanverwante medicijnen komt voor; hiervoor is een test beschikbaar.[2] Uniek in de hondenwereld is dat het genoom van de silken windhounds geregistreerd wordt.[3]

Geschiedenis[bewerken]

De silken windhound werd voor het eerst gefokt door Francie Stull, een ervaren Amerikaanse fokster van barzois and deerhounds, die de beste eigenschappen van barzois en whippets wilde verenigen in een middelgroot, langharig windhondenras. Het eerste nest werd geworpen in 1987; de rasvereniging dateert van 1999. De silken windhound heeft zich thans verspreid over de VS, Canada en Europa.

In Nederland[bewerken]

De eerste Nederlandse silken windhound werd vanuit de VS ingevoerd in 2004. Het eerste nest in Nederland werd geworpen in 2007. Daarnaast zijn er nog enkele silken windhounds ingevoerd uit nogmaals de VS en uit Zweden. Het aantal silken windhounds in Nederland is nu nog zeer beperkt, maar zal in de toekomst ongetwijfeld groeien.

Externe link[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. Echter wel al door de Slovenische Kennel Club, een lid van de FCI.
  2. Multidrug Sensitivity (e.g. ivermectin). Washington State University College of Veterinary Medicine Geraadpleegd op 11 april 2008
  3. Canine Genetic Heritage Projects. UC Davis Veterinary Genetics Laboratory Geraadpleegd op 11 april 2008