Simon Bolivar Buckner

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Simon Bolivar Buckner

Simon Bolivar Buckner (Munfordville, 1 april 1823 - Munfordville, 8 januari 1914) was tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog een generaal in het leger van de Geconfedereerde Staten van Amerika en van 1887 tot 1891 gouverneur van de staat Kentucky.

Buckner werd geboren in Munfordville in Hart County (Kentucky) en studeerde in 1844 af aan de militaire academie van West Point waar hij vervolgens docent werd. Hij diende in de Mexicaanse oorlog, om daarna terug te keren naar West Point. In augustus 1861 weigerde hij de aanstelling tot brigadegeneraal in het leger van de Unie, om met deze rang dienst te nemen in het Geconfedereerde leger. In februari 1862 werd Buckner krijgsgevangen genomen tijdens de slag om Fort Donelson in Tennessee. hij werd uitgewisseld in augustus 1862 en bevorderd tot generaal-majoor waarna hij deelnam aan gevechten in Kentucky, Tennessee, Georgia (Chickamauga), Mississippi en Louisiana.

Na de oorlog verbleef hij een tijd in New Orleans en werkte er als journalist, handelaar en directeur van een verzekeringsmaatschappij. In 1868 kreeg hij toestemming om terug te keren naar Kentucky. In 1887 werd hij voor de Democratische Partij verkozen tot gouverneur. Hij bleek een eerlijke en bekwame bestuurder te zijn. In 1895 verloor hij een verkiezing tot lid van de Amerikaanse senaat. In 1896 was hij kandidaat-vicepresident voor de National Democratic Party, een kleine afsplitsing van de Democratische Partij. Bijna blind geworden, nam hij daarna afscheid van de politiek, maar hij bleef tot op het einde van zijn leven reünies van Zuidelijke soldaten bijwonen. Buckner overleed in 1914 en was daarmee de laatste overlevende generaal van de Confederatie.