Simon Stevin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie Simon Stevin (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Simon Stevin.
Handtekening
De Thiende: bladzijde 13 met een voorbeeld hoe decimale breuken worden opgeteld.
Decimale notatie van 184,54290 met omcirkeld het aantal keer dat door 10 moet worden gedeeld.

Simon Stevin of Stevijn (Brugge, 1548Den Haag of Leiden, 1620) was een toegepast natuurkundige, wiskundige en ingenieur afkomstig uit Vlaanderen. Hij vond het decimale stelsel voor breuken uit en gaf de vestingbouw een wiskundige grondslag. Hij leverde als pionier vele bijdragen aan theorie en praktijk in wiskunde en natuurkunde en toegepaste wetenschappen als waterbouwkunde en landmeetkunde. Het Nederlands kreeg dankzij Stevin eigen wetenschappelijke woorden zoals "wiskunde", "natuurkunde", "scheikunde", "sterrenkunde", "meetkunde", "wijsbegeerte".

Leven[bewerken]

Over de persoonlijkheid en levensloop van Simon Stevin is weinig bekend. Zijn biografische gegevens zijn vergelijkbaar met die van Pieter Bruegel de Oude: we kennen beiden vrijwel uitsluitend door hun werk. De schaarse gegevens die bekend zijn over de levensloop van Stevin werden door verschillende historici, die elkaar vaak tegenspreken, verzameld. De historicus die het grondigst onderzoek verrichtte naar het leven van Stevin is E.J. Dijksterhuis.[1] Bij twijfel wordt zijn werk geraadpleegd.

Afkomst[bewerken]

Stevin werd naar alle waarschijnlijkheid geboren in 1548 te Brugge. Dat jaartal 1548 vinden we terug op een schilderij van Stevin dat het eigendom is van de bibliotheek van de Universiteit van Leiden, en dank zij het werk van Schouteet [2] weten we van het bestaan van documenten in het in het stadsarchief van de Stad Brugge. Hij noemde zich later Simon Stevin Brugghelinck of Brugensis. Onderzoek wees uit dat hij geboren werd als onwettig kind van Antheunis (Anton) Stevin en Cathelyne van der Poort. Zijn moeder was een welgestelde vrouw die familiegoederen erfde uit een Iepers nalatenschap. Ze was de dochter van Hubrecht, die in 1512 of 1513 poorter werd van Brugge; Antheunis Stevin was lid van de kloveniers- of schuttersgilde van Sint-Barbara in Brugge, en documenten tonen dat ene meester Stevin belast werd met de uitvoering van belangrijke bouwwerken aan de nieuwe gebouwen van de Vierschaar in 1560 [3]. Cathelijne was gehuwd met Joost Sayon -die lid was van de Schuttersgilde Sint-Sebastiaan te Brugge- en had naast Simon (bij Anton Stevin) nog twee buitenechtelijke kinderen (bij Noël de Carron). Simons vader was afkomstig uit Veurne. Hij was de jongste zoon van de burgemeester van Veurne. Men weet niet of hij poorter was van Brugge, wel werden veel andere Stevins vermeld in de Brugse poortersboeken.

Eerste 30 jaar[bewerken]

Uit een vermelding in zijn werk Wisconstighe Ghedaechtenissen Blijkt, dat hij een tijd werkzaam was als kassier en boekhouder te Antwerpen. Stevin kwam voor 1571 terug naar Brugge om, volgens Van Hercke, een ambt te vervullen bij de administratie van het Brugse Vrije. Van Hercke vermeldt verder dat Stevin vanaf 1571 reizen ondernam naar Pruisen, Polen, Zweden en Noorwegen. Het is zeker dat hij deze landen bezocht heeft omdat hij in zijn werken verwijst naar ervaringen die hij daar opdeed. Dijksterhuis twijfelt enkel eraan dat die reizen hebben plaatsgevonden tussen 1571 en 1577, zoals Van Hercke beweert. In 1577 keerde Stevin terug naar Brugge en werd er door de schepenen aangesteld om als klerk (1577-1581) te werken op het kantoor van Jan de Brune bij het Brugse Vrije.

Reden van zijn uitwijking[bewerken]

Stevin verliet Brugge in 1571 schijnbaar zonder een welbepaald doel voor ogen. Tevens vraagt men zich af waarom hij in 1577 weer opduikt. Een mogelijke verklaring is dat de opeenvolging van de politieke gebeurtenissen in Brugge Stevins handelen zou hebben beïnvloed. Brugge was namelijk het theater van intense religieuze twisten. De katholieken en de calvinisten namen het bewind steeds van elkaar over, bevochten elkaar, maar werkten soms ook samen. De krachten werden bijvoorbeeld gebundeld om de wetten van Filips II te ontduiken of om zijn vertegenwoordigers te bevechten.

Stevin was waarschijnlijk een protestant. Als katholiek zou Stevin immers nooit een vertrouwenspositie kunnen verwerven bij Prins Maurits (zie verder). Dit verklaart waarom hij in 1571 Brugge verliet. Tot 1573 werden namelijk protestanten verbrand in Brugge op bevel van onder anderen de Hertog van Alva. De opstandelingen bestonden hoofdzakelijk uit protestanten, onder meer omdat Spanje een katholiek land was. Pas in 1576 was er officieel een zekere vorm van vrij geloof toegelaten.

In 1577 brak er een veiliger tijdperk aan voor de protestanten. Er deed zich een calvinistische staatsgreep voor in verschillende delen van Vlaanderen. Tijdens die staatsgreep werden verschillende Spaansgezinde kerkelijke en wereldlijke gezagsdragers gevangengenomen. Op dat ogenblik dook Stevin weer op in Brugge.

Tussen 1578 en 1584 was het bestuur van Brugge in de handen van de calvinisten, die dezelfde methoden als hun tegenstanders toepasten. Ze verboden de plechtigheden en de diensten van de katholieken. Alle blikken in Vlaanderen waren gericht op de Noordelijke Nederlanden: de protestanten vestigden al hun hoop op een overwinning van Willem de Zwijger en zijn zoon Maurits op het Spaanse gezag. In 1581 besloot Stevin zich toe te leggen op universitaire studies. Hij vertrok naar de Universiteit van Leiden, die door Willem van Oranje in 1575 was gesticht. Op 16 februari 1583 schreef hij zich uiteindelijk in als Simon Stevinius Brugensis (= Simon Stevin uit Brugge). Tot 1590 blijft zijn naam voorkomen in de registers van de universiteit.

Eerste periode in het Noorden[bewerken]

Eenmaal in het noorden begon Stevin met zijn wetenschappelijke publicaties (zie Werk). In 1582 werd zijn eerste werk, de Tafelen van Interest, over handelsrekenen gepubliceerd door Christoffel Plantijn te Antwerpen. De meeste werken van Stevin werden gedrukt door Plantijn die in 1583 zijn drukkerij verplaatste naar Leiden.

De eerste jaren van Stevins verblijf in Leiden werden besteed aan wetenschappelijk onderzoek. Het is niet bekend waar hij de nodige basis hiervoor verwierf. Tussendoor was hij ook actief in technische belangen. De poging om theorie en praktijk, spiegheling (vergelijk het moderne woord bespiegeling) en daet, met elkaar te verbinden, loopt als een rode draad door zijn hele werk. Stevin verbeterde onder meer de watermolen en ontwierp de zeilwagen. Om zijn hydraulische uitvindingen in de praktijk om te zetten sloot hij een overeenkomst met Jan Cornets de Groot, vader van Hugo de Groot. Deze De Groot was burgemeester van Delft en een zeer hechte vriend van Stevin. Samen bouwden ze op verschillende plaatsen windmolens en verbeterden bestaande. Tevens deden ze eerder dan Galilei een valproef van de toren van de Nieuwe Kerk van Delft, waarmee ze Aristoteles weerlegden.

De relatie met Prins Maurits van Oranje[bewerken]

Prins Maurits, de stadhouder van Holland en Zeeland en tevens kapitein-generaal, was bijzonder geïnteresseerd in toegepaste wiskunde en stelde Stevin in 1593 aan als privé-docent. De inhoud van deze lessen vatte Stevin samen in zijn boek Wisconstighe Ghedachtenissen (1605-1608). Tezelfdertijd diende hij als ingenieur bij het Staatse leger. Hij speelde zeker een rol in de verandering aan het front, maar zijn effectieve rol is nergens beschreven.

In 1604 werd Stevin, op aanraden van de prins, benoemd tot kwartiermeester. Prins Maurits had grote waardering voor Stevin en er ontstond een hechte vriendschap die niet door iedereen werd gewaardeerd. Stevin maakte deel uit van comités die verdediging en navigatie onderzochten. Verder werd hij door Maurits gevraagd een onderwijsprogramma te ontwikkelen dat snel ingenieurs kon opleiden. Stevin bleek hiervoor de geknipte persoon dankzij zijn combinatie van didactische kwaliteiten en kennis van theorie en praktijk. Aan deze opleiding, de Duytsche Mathematique (Nederlandse wiskunde), in Leiden, kregen leerlingen in het Nederlands lessen in de reken- en landmeetkunde en vestingbouw. Opvallend is zijn grote aandacht voor de Nederlandse taal. Stevin beweerde namelijk dat het Nederlands beter geschikt is voor kennisoverdracht dan het Grieks, Latijn of een andere moderne taal. Aan het einde van zijn carrière beviel Stevins rol als kwartiermeester hem niet meer. Hij verzocht de Staten-Generaal tevergeefs om een hogere functie en loonsverhoging.

In dienst van Maurits ontwikkelt Stevin zich tot een militair strateeg, die "in die tijd vooral zijn brood verdient met het ontwerpen van vestingen en het perfectioneren van de logistiek van het leger te velde (…) Op sleutelpunten, bijvoorbeeld waar twee dijken samenkomen, worden vestigingen gelegd. In geval van nood zet men het omringende land onder water. De kunst van het onder water zetten leidt tot een compleet systeem van waterlinies, waarvan de Hollandse de bekendste is [4].

Huwelijk en laatste levensjaren[bewerken]

Raamstraat 47, Den Haag: Gevelsteen Simon Stevin, ontworpen door Emil Bourgonjon, geplaatst 1898.

In 1612 kocht Stevin voor 3800 gulden een nieuw gebouwd huis in de Raamstraat 47 in Den Haag. Hij woonde ongetrouwd samen - net als Galilei - met Catherina Craij en had vier kinderen bij haar: Frederiek geboren in 1612, Hendrik geboren in 1613, Susanna geboren in 1615 en Levina, mogelijk geboren in 1616. Uiteindelijk trouwde hij in 1616, op 68-jarige leeftijd met haar. Op de oorspronkelijke plaats van zijn huis werd een gedenksteen aangebracht. Het huis zelf werd lang geleden afgebroken.

Tussen 20 februari en 18 april 1620 overleed Simon Stevin, waarschijnlijk in Den Haag. Zijn graf werd nooit teruggevonden, in tegenstelling tot wat sommigen beweren. Bij zijn overlijden liet Stevin rijke manuscripten na over onder meer architectuur, vestingbouw, molenbouw, muziek en legerorganisatie.

Werk[bewerken]

Natuurkunde[bewerken]

Stevins bewijs met de "Clootcrans" (cloot = kogel) voor het krachtenevenwicht op een hellend vlak. Hij toonde aan dat hier geen zelfbeweger (perpetuum mobile) kan bestaan.
Voorblad van De Beghinselen der Weeghconst, 1586 met clootcrans.

Simon Stevin (1548 - 1620) was 16 jaar ouder dan Galileo Galilei (1564-1642) en leefde dus generaties voor Blaise Pascal (1623-1662), Christiaan Huygens (1629-1695) en Isaac Newton (1643-1727). Hij was een tijdgenoot van figuren als Calvijn, Palestrina, El Greco, enzovoorts. In 1580 was er in wezen nog niets toegevoegd aan het werk van Archimedes op het gebied van de mechanica en de hydrostatica. Stevin brengt hierin verandering. Onder het motto Wonder en is gheen wonder (Wonder is geen wonder) brengt Stevin briljante bijdragen op het gebied van de statica, mechanica en perspectief. Met zijn motto gaf hij aan dat alle verschijnselen logisch verklaarbaar zijn.

Het beeldmerk van Simon Stevin is de ‘clootcrans’ (zie afbeelding). Dit gaat terug op een van zijn fundamentele bewijzen met betrekking tot kracht op verticale wanden. Hij stelt namelijk dat de even grote bollen even veel druk uitoefenen op de zijde AB als op BC omdat de clootcrans (krans van kogels, cloot = kogel) in evenwicht is. In De Beghinselen der weeghconst staat dit bewijs beschreven.

Uitgaande van het clootcransbewijs ontleedde Stevin in de Beghinselen der Weeghconst talrijke situaties met gewichten op hellende vlakken. Hij analyseert het evenwicht van lichamen met een vast punt, het evenwicht als drie krachten optreden en hij bepaalt zwaartepunten van vlakke en van ruimtelijke figuren. In de Weeghdaet worden dan tal van praktische toepassingen behandeld, zoals werktuigen waarbij wrijvingskrachten, weerstanden, valproeven, enzovoorts aan bod komen.

In De Beghinselen des Waterwichts levert Stevin bijdragen tot de hydrostatica van grensverleggende betekenis. Stevin werkt als eerste met het begrip druk, dus voor Blaise Pascal en bereikt met zijn hydrostatische paradox een hoogtepunt. Hij voegde als eerste iets toe aan het werk van Archimedes op het gebied van hydrostatica.

De wetenschappelijke methode[bewerken]

Stevin besefte al vroeg - eerder dan Galilei - het belang van de koppeling van theorie en experiment als wetenschappelijke methode: spiegheling (vergelijk het moderne woord bespiegeling) en daet in zijn woorden. Dit betekende een breuk met de destijds gebruikelijke theoretische methode van Aristoteles.

Simon Stevin en de Nederlandse taal[bewerken]

Volgens Stevin hadden Adam en Eva in het paradijs Nederlands gesproken: de oertaal met de meeste korte woorden die makkelijk samenstellingen vormen. Deze taal werd volgens hem gesproken in de zogenaamde Wysentijt. Stevin gaf de voorkeur aan uitgaven in het Nederlands, met eigen woorden voor Grieks-Latijnse termen. Zo werd hij een van de grondleggers van het wetenschappelijke en technische Nederlands. Zijn invloed op het Nederlands is nog steeds merkbaar. In Uytspraeck vande Weerdicheyt der Duytsche Tael, een onderdeel van de Weeghconst, benadrukte hij het belang van de taal waarin wetenschap wordt beoefend. Hij beweerde namelijk dat het Nederlands met zijn eenlettergrepige woorden beter geschikt is voor kennisoverdracht. Hij bedacht Nederlandse namen voor wetenschappelijke begrippen (purisme). Enkele voorbeelden zijn evenaar, evenredigheid (equiratio, analogia), evenwijdig (evenwijdich, parallel), een gegeven, kegelsnede, lanckworpigh (nu: langwerpig), loodrecht (perpendiculair), middellijn (diameter), raaklijn (tangens),"boogsinus"(arcsinus), rede (ratio, logos), scheikunde (chemie), stelkunde (algebra), vlak (bij Stevin vlack), wiskunde (wisconst, mathematica), wijsbegeerte (filosofie). Zo kreeg het Nederlands eigen wetenschappelijke woorden, waar andere Europese talen leenwoorden gebruiken. Overigens wordt het woord vernufteling voor ingenieur aan P.C. Hooft toegeschreven.

Sterrenkunde[bewerken]

In zijn boek De Hemelloop van 1608 was hij een van de eerste verdedigers van het systeem van Copernicus. Ook verklaarde hij de getijden met de aantrekkingskracht van de maan.

Techniek[bewerken]

De zeilwagen en het prototype, ontworpen door Simon Stevin, op het strand van Scheveningen

Als militair adviseur van prins Maurits van Nassau schrijft Stevin De Stercktenbouwing (1594), waarin hij militaire versterkingen op meetkundige grondslag ontwierp om aangepast te zijn aan de banen van projectielen van de nieuwe vuurwapens in plaats van de oude kruisboog.

Beroemd werd zijn zeilwagen. Stevin ontwierp deze zeilwagen in 1601/1602 voor prins Maurits. Eerst werd een proefmodel gebouwd en daarna een zeilwagen voor een groot gezelschap. Prins Maurits gebruikte de zeilwagen om zijn gasten te vermaken.De eerste rit werd in februari 1602 gemaakt, waarbij 27 binnenlandse en buitenlandse diplomaten aanwezig waren. In twee uur reed men van Scheveningen naar Petten, met een voor die tijd ongekend hoge gemiddelde snelheid van 50 km/u. De zeilwagen is nog twee eeuwen gebruikt voor het vermaak van gasten, maar aan het begin van de 19e eeuw was de staat dermate slecht geworden dat de wagen en het prototype werden verkocht.

De Staten-Generaal en de Staten van Holland verleenden hem vele octrooien (= patenten) voor uitvindingen. Het eerste octrooi dat de Staten-Generaal aan iemand verleenden, was voor een door Simon Stevin ontwikkeld apparaat om water weg te pompen. Daarna volgden nog meer octrooien waaronder dat voor een nieuw type watermolen. Met Jan Cornets de Groot bouwde Stevin een aantal van deze molens. Een geschil met opdrachtgevers van een molen in IJsselstein leidde tot een slepend conflict.

Wiskunde[bewerken]

De 16de eeuw betekende een nieuwe bloei voor de wiskunde in de Nederlanden. Naast de meetkunde en astronomie die aan de universiteiten werd bestudeerd, ontstond er een nieuw soort wiskunde: de toegepaste praktische wiskunde. De handel stelde immers erg praktische eisen: bepaling van inhouden, wisselen van geld, positiebepaling op zee enzovoorts. In de tweede helft van de 16de eeuw schakelde men in de Nederlanden over van Romeinse naar Arabische cijfers. Dit waarschijnlijk door de internationale handel en de hiermee gepaard gaande geldwissel.

De eerste publicatie van Simon Stevin was Tafelen van interest. Het werk bevatte rentetabellen die tot dan toe behoorden tot het beroepsgeheim van bankiers. Dankzij Stevins publicatie kon nadien iedereen op eenvoudige wijze berekeningen maken met rente.

In 1585 publiceerde Christoffel Plantijn een klein boekje geschreven door Stevin: De Thiende. Het bevatte echter een revolutionair idee, namelijk het gebruik van decimale breuken. Hierdoor werd het rekenen met breuken sterk vereenvoudigd. Dit idee werd pas tijdens de Franse revolutie doorgevoerd[bron?]. Voor de decimale breuken werd toen veel gebruikgemaakt van het zestigtallige stelsel, waarvan onze tijdsindeling een overblijfsel is. Stevin was echter niet de eerste die gebruik maakte van decimale breuken. Christoph Rudolff deed het hem al voor in Exempelbüchlein (Augsburg 1530). Hierin ontbreekt echter een systematische behandeling waardoor De Thiende een mijlpaal is.

In Wisconstighe Ghedachtenissen vat Stevin de inhoud van zijn lessen aan prins Maurits samen. De lessen omvatten niet alleen wiskundige onderwerpen, maar ook onderwerpen uit de mechanica, sterrenkunde, muziektheorie, perspectiefleer, boekhouden en navigatiekunde.

Architectuur en steden- en vestingbouw[bewerken]

De vestingwerken van Moers ontworpen door Simon Stevin, 1604.

Gedurende Stevins loopbaan als ingenieur hield hij zich ook bezig met architectuur, steden- en vestingbouw. Baanbrekende theorieën bereikte hij op dit vlak niet. Stevin was namelijk niet zozeer uit op het presenteren van een originele theorie, maar op de overdracht van de belangrijkste kennis op het gebied van vestingbouwkunde.

Stevin geeft in zijn werk De Stercktenbouwing een vestingbouwkundige theorie dat zowel Italiaanse als Nederlandse ontwerpen combineert. Het systeem is ontworpen met een meetkundige basis en aangepast aan de nieuwe vuurwapens. In Castrametatio beschrijft hij de wijze waarop legerkampen moesten worden opgeslagen en het beste konden worden ingericht. Stevin streefde er hierbij naar om de kennis van de Oudheid en eigentijdse ervaringen, opgedaan tijdens de vele belegeringen, te combineren voor een geordende inrichting van legerkampen.

Naast het ontwerpen voor militaire fortificaties werkte Stevin een groot gedeelte van zijn leven aan een verhandeling De Huysbou over architectuur en stedenbouw. In dit werk presenteert hij een aantal plattegronden van woningen en steden. In zijn ontwerpen van huizen handhaaft hij een gelijkzijdige symmetrie en plaatst hij functionaliteit boven decoratie. De ontwerpen voor steden, die hij in dit werk beschrijft, zijn rechthoekig en omgeven door een verdedigingsgordel. Ze zijn in de eerste plaats gericht op civiele functies, de militaire eisen zijn in dit werk van ondergeschikt belang. Dit in tegenstelling tot zijn ontwerpen in sterctenbouwing. Stevin presenteerde beide typen afzonderlijk met hun eigen voor- en nadelen.

Het werk De Huysbou werd voor het eerst genoemd in de inhoudsopgave van de Wisconstighe Gedachtenissen (1605/08), maar Stevin kreeg het niet op tijd gereed. Hij zou er aan blijven werken tot aan zijn dood in 1620. Daarna werden fragmenten verspreid over verschillende geleerden zoals Constantijn en Christiaan Huygens en Isaac Beeckman. Isaac Beeckman nam fragmenten op in zijn Journael en Simons zoon Hendrik publiceerde een deel in zijn Materiae Politicae. Burgherlicke Stoffen van 1649.

Publicaties[bewerken]

  • Tafelen van interest, Mitsgaders De Constructie der selver, 1582
  • Problemata geometrica, 1583
  • L'arithmétique, 1585 (algemene methode oplossen algebraïsche vergelijkingen)
  • De Thiende, 1586
  • De Beghinselen der Weeghconst, 1586
  • De Beghinselen des Waterwichts, 1586
  • Het Burgerlick Leven, 1590
  • De Stercktenbouwing, 1594
  • De Weeghdaet
  • De Beghinselen des Waterwichts
  • Wisconstighe Ghedachtenissen (bevat eerdere publicaties als De Driehouckhandel (Trigonometrie), De Meetdaet (Landmeetkunde) en De Deursichtighe (Perspectiefleer))
  • De Havenvinding, 1599
  • Vande oirdeningh der steden, 1600
  • Meetdaet, 1605
  • De Hemelloop, 1608
  • Vorstelicke Bouckhouding, 1608
  • Castrametatio, dat is legermeting en Nieuwe Maniere van Stercktebou door Spilsluysen, 1617
  • De Spiegheling der Singconst
  • Œuvres mathématiques..., geredigeerd door Albert Girard, postuum, 1634
  • Materiae Politicae. Burgherlicke Stoffen, postuum, 1649

Een aantal van Stevins publicaties werd door Snellius in het Latijn vertaald. Ook verschenen er in Leiden twee verzamelbundels in het Frans, in 1608 en in 1634.

Vernoemingen[bewerken]

  • W.S.V. Simon Stevin is de studievereniging van de faculteit Werktuigbouwkunde aan de Technische Universiteit Eindhoven.
  • In Oudenbosch bevond zich jarenlang de Volkssterrenwacht Simon Stevin (tegenwoordig "Quasar Heelal" te Hoeven).
  • Het meerjarig onderzoeks- en stimuleringsprogramma voor Nederlandstalige taal- en spraaktechnologie dat gezamenlijk door de Vlaamse en Nederlandse overheid wordt gefinancierd heeft de naam "Stevin" gekregen. Het is een acroniem voor Spraak- en Taaltechnologische Essentiële Voorzieningen In het Nederlands.[5]
  • STEVIN is een computer die rond 1960 is gemaakt door Philips. Als afkorting staat de naam voor "Snel Tel En Vermenigvuldig INstrument".
  • De Koninklijke Landmacht vernoemde de Simon Stevinkazerne in Ede naar hem.
  • Simon Stevin is ook de naam van het Simon Stevin Vlaams Vestingbouwkundig Centrum, dat historische vestingwerken in Vlaanderen inventariseert en voor het nageslacht tracht te behouden.
  • Vlaanderen bouwt een nieuw onderzoeksschip: de 'Simon Stevin', zo werd op 23/07/2010 aangekondigd. Het zal varen voor het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ).
  • Stevin Natuurkunde voor de bovenbouw heet een lesmethode natuurkunde in het havo/vwo.
  • In Scheveningen is de Stevinstraat, hier wordt donderdags een wijkmarkt gehouden.
  • N.B. De Stevinsluizen in de Afsluitdijk zijn vernoemd naar Hendrik Stevin, de zoon van Simon Stevin.
  • Technologiestichting STW reikt jaarlijks de Simon Stevin-prijzen uit aan wetenschappers die uitblinken in toegepast onderzoek.[6]
  • Simon Stevin is ook de naam van een Cijfers en Lettersclub in Brugge.

Werken[bewerken]

  • Principal works of Simon Stevin[7]
  • De Huysbou[8]

Voetnoten

  1. Dijksterhuis, E. J.: Simon Stevin, Martinus Nijhoff, 's-Gravenhage, 1943; de biografische gegevens over zijn vaders familie werden opgespoord door Jan Van Acker (1999) en Pieter Donche (2002) en geresumeerd in het werk van Vanden Berghe (2004) (zie literatuur).
  2. Schouteet A., De afkomst van Simon Stevin en diens werkkring in Vlaanderen, Handelingen van het Genootschap "Société d'Emulation" te Brugge 80 (1937) 137-146
  3. Artikel G. Vandenbergh Simon Stevin, tijdschrift De Vlaamse Stam, jaargang 34, pag. 323-328 en bibliografie
  4. Hans Goedkoop en Kees Zandvliet, De Gouden Eeuw (Zutphen: Walburg Pers, 2012) 37
  5. http://taalunieversum.org/stevin
  6. http://www.stw.nl/nl/financieringsinstrumenten/simon-stevin-prijzen
  7. On line versie verzorgd door Dijksterhuis e.a.
  8. Online versie verzorgd door C. van den Heuvel van de KNAW. Met facsimile van manuscripten

Externe links (biografie)

Verder lezen

  • Boyer, C.B.: A history of mathematics, New York, 1968
  • Droste, F.G: Simon Stevin wetenschapper in oorlogstijd 1548-1620, Uitgeverij Aspekt
  • Devreese, J. T., Vanden Berghe, G.: Wonder en is gheen wonder. De geniale wereld van Simon Stevin 1548-1620. (Davidsfonds : Leuven, 2003), 342 p.
  • Dijksterhuis, E. J.: Simon Stevin (Martinus Nijhoff : 's-Gravenhage, 1943)
  • Dijksterhuis, E. J.: De mechanisering van het wereldbeeld, vierde druk (Amsterdam, 1980)
  • Dijksterhuis, E. J. e.a.: The Principal Works of Simon Stevin. (Lisse: Swets & Zeitlinger, 1955-1966)
  • Heuvel, C. van den: De Huysbou. A reconstruction of an unfinished treatise on architecture, and civil engineering by Simon Stevin (KNAW Edita : Amsterdam, 2005) , 545 p.
  • Hooykaas, R.: Geschiedenis der natuurwetenschappen, Utrecht, 1976
  • Kox, A.J.: Simon Stevin (1548-1620), in: Kox. A.J. en Chamalaun, M. ed: Van Stevin tot Lorentz. Portretten van Nederlandse natuurwetenschappers, Amsterdam 1980
  • Lagast, N.: Vijfhonderd jaar geschiedenis van de ingenieur, 1500-2010 (Antwerpen/Apeldoorn, Garant 2011). ISBN 9789044127409
  • Logghe V., Devreese J. T., Meskens A., van den Heuvel C., Imhof D. (eds): Simon Stevin Brugghelinck, Spiegheling en daet, Simon Stevin van Brugghe (1548 - 1620), tentoonstellingscatalogus Spiegheling en Daet (Brugge, De Biekorf, 9 december 1995 - 31 januari 1996)
  • Ryckaert, M.: Brugge, de geschiedenis van een Europese stad (Tielt : Lannoo, 1999), 224 p. ISBN 9789020937305
  • Struik, D.J.: Het land van Stevin en Huygens, Amsterdam 1958
  • (fr) Van Hercke, J.J., La Jeunesse de Simon Stevin et les troubles de la Réforme, Ciel et Terre, 1924
  • Vanden Berghe, G. Simon Stevin 1548-1620, De geboorte van de nieuwe wetenschap, Turnhout, 2004