Simon van Peraea

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Simon van Peraea was een Joods opstandeling die stierf in 4 v. Chr.[1]

Flavius Josephus schreef over hem.[2] Simon was een slaaf van Herodes I geweest. Hij was groot en sterk. Hij zette een diadeem op zijn hoofd en liet zich door de omstaanders tot koning uitroepen. Hij stichtte brand in het koninklijk paleis van Jericho. Hij stichtte nog andere branden en liet zijn volgelingen plunderen. De bevelhebber Gratus van de infanterie van Herodes ging samen met Romeinse soldaten achter hem aan. Het kwam tot een gevecht, waarbij de volgelingen uit Perea dapper vochten, maar ongeoefend als ze waren, werden verslagen. Simon vluchtte in de vallei, maar Gratus haalde hem in en onthoofdde hem.

Bronnen, noten en/of referenties