Simone Weil

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Dit artikel gaat over de Franse filosofe en activiste Simone Weil, niet te verwarren met de eveneens Franse politica Simone Veil.
Simone Weil, 1921

Simone Weil ( Parijs, 3 februari 1909 - Ashford, Kent, 24 augustus 1943 ) was een Frans filosofe. Hoewel haar ouders beiden joods waren, werden zij en haar broer, de wiskundige André Weil, opgevoed als agnostici.

Simone Weil was een leerling van de École normale supérieure. Zij studeerde bij de filosoof Alain, pseudoniem van Émile Auguste Chartrier, bij wie ook Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir studeerden. Simone Weil werd politiek actief vanuit een sterk besef voor rechtvaardigheid. Zij ging in een autofabriek werken om het lot van arbeiders te delen. Zij nam deel aan de Spaanse Burgeroorlog, maar moest al snel terugkeren na een ongeluk waarbij zij zware brandwonden opliep. Zij bekeerde zich tot het rooms-katholieke geloof, maar zij ging niet zover dat zij zich liet dopen. In die periode, tussen haar 26-ste en 28-ste levensjaar, bezocht zij onder andere de Basilica di Santa Maria degli Angeli, de Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van de engelen, te Assisi en de abdij van Solesmes. Nadien verdiepte zij zich in de christelijke mystiek, maar ook in de godsdiensten van het oude Egypte en de godsdiensten van India. In 1940 vluchtte ze uit Parijs en kwam ze via Marseille, waar zij 2 jaar verbleef, en New York in Engeland terecht. Tijdens haar leven publiceerde zij slechts enkele artikelen. Pas na haar dood zijn haar geschriften uitgegeven die zij vóór haar vertrek naar New York had achtergelaten bij haar geestelijk raadsman, de dominicaan Joseph Perrin. In Engeland moest zij worden behandeld voor tuberculose, waaraan zij uiteindelijk op 34-jarige leeftijd in een sanatorium te Ashford kwam te overlijden.

Denkbeelden[bewerken]

Centraal in haar gedachtegoed stond de afwezigheid van God in het dagelijks leven. Toen deze de wereld schiep verwijderde hij zichzelf uit hetgeen hij gecreëerd had. Hij liet de aarde over aan simplistische, primitieve oerkrachten. Over haar denkbeelden schreef ze het boek La Pesanteur.

Werken[bewerken]

  • La pesanteur et la grâce (1951)
  • Attente de Dieu (1951) - vertaling Wachten op God (Utrecht 1962; 2e dr., Utrecht 1997)