Sinoconodon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Sinoconodon rigneyi is een oude mammaliamorf of vroeg zoogdier (afhankelijk van de systemische aanpak) die gevonden is in het fossiele verleden van China in het sinemurien stadium van de vroege Jura-periode, ongeveer 193 miljoen jaar geleden[1].

Terwijl het in veel eigenschappen zeer gelijkaardig was aan reptielen bezat het een speciaal geëvolueerd kaakgewricht tussen de onderkaak en de ossa squamosa ter vervanging van de primitieve reptielachtige kaak tussen het os articulare en os quadratum, een kenmerk dat algemeen gebruikt wordt om zoogdieren te definiëren

Hoewel het dier nauw verwant is aan de morganucodon wordt het beschouwd als een van de meest basale van de mammaliaforms. Het verschilde aanzienlijk van de meer zoogdierachtige morganucodon in zijn tandheelkundige- en groeigewoonten. Het was net als de reptielen een polyfyodont en verving veel van zijn tanden gedurende de hele levensduur. Sinoconodon is dus minder zoogdier dan vroege mammalia vormen zoals docodontas en morganucodonts[2].


Referenties[bewerken]

  1. †Sinoconodon rigneyi Patterson and Olson 1961
  2. {en} Mammals of the Mesozoic: The least mammal-like mammals