Sint-Annakerk (Aldeneik)
| Sint-Annakerk | ||||
 |
||||
| Sint-Annakerk | ||||
| Plaats | Aldeneik | |||
|
||||
De Sint-Annakerk in Aldeneik is een deels romaanse, deels gotische kloosterkerk, ook munsterkerk genoemd. Vanaf de 18e eeuw werd de kerk toegewijd aan de Heilige Anna.
Het is een transeptloze driebeukige kerk in Maaslandse stijl dat dateert uit de tweede helft van de twaalfde eeuw.
Geschiedenis van de kerk[bewerken]
Rond 730 stichtten de gezusters Harlindis en Relindis op het domein van hun vader Adelard, dichtbij de Maas, het benedictinessenklooster Eike.
De Noormannen (9e en 10e eeuw) verwoestten het vrouwenklooster. De kerk werd in het derde kwart van de 9de eeuw heropgebouwd. Om te voorkomen dat de goederen van de abdij aan plaatselijke edelmannen zou toevallen, schonk keizer Otto I het domein aan het prinsbisdom Luik. De prins-bisschop stichtte er een kapittel van kanunniken.
De kanunniken bouwden in de tweede helft van de 12e eeuw de nu nog grotendeels bestaande romaanse kerk, die aanleunde tegen hun kapittelkerk. De westbouw en het polygonaal gotisch koor dateren uit de 13e eeuw. Toen de kanunniken in 1571 verhuisden naar Maastricht werd de parochiekerk afgebroken en werd de kapittelkerk omgevormd tot de huidige parochiekerk. In de tweede helft van de 19de eeuw werden de toren en de zijbeuken gerestaureerd, zij het op onnauwkeurige wijze.
Eenvoudige muurschilderingen in rode oker, uit de 13e eeuw, behoren tot de oudere muurschilderingen in kerken in België. Nauwgezette natuurwetenschappelijke dateringen van de verf kunnen de werkelijke ouderdom onthullen. Het zijn echter niet de oudste van België. Die zijn wellicht de Karolingische muurschilderingen in de basiliek van Tongeren en de Ottoonse muurschilderingen in de Sint-Laurentius van Ename.
