Sint-Niklaaskerk (Gent)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sint-Niklaaskerk
Sint-Niklaaskerk
Sint-Niklaaskerk
Plaats Gent
Gebouwd in 13e eeuw
Restauratie(s) 1912-1913, 1939-1943, 1960-heden
Gewijd aan Nicolaas van Myra
Architectuur
Bouwmateriaal Doornikse blauwe steen
Stijlperiode Scheldegotiek
Portaal  Portaalicoon   Christendom
Sint-Niklaaskerk ca. 1890-1900

De Sint-Niklaaskerk in de Belgische stad Gent, aan de Korenmarkt. Het kerkgebouw is toegewijd aan Nicolaas van Myra en een goed voorbeeld is van de Scheldegotiek. Uniek is de vieringtoren, meer specifiek een lantaarntoren, die het transept verlicht en, voor de Lage Landen, de luchtbogen van het hoofdkoor.

Bouwgeschiedenis[bewerken]

Oorspronkelijk stond hier een romaanse kerk uit omstreeks 1100. Het bouwen van deze kerk was een initiatief van de Sint-Pietersabdij. De Sint-Baafsabdij besloot daarop tot het bouwen van de Sint-Michielskerk op de linkeroever van de Leie. Een eerste gebouw brandde af in 1120, een tweede werd vanaf 1200 afgebroken.

Vanaf de 13e eeuw werd de Sint Niklaaskerk in fasen verder opgebouwd en verbouwd. Het stapelrecht van graan dat Gent voor Vlaanderen had verworven was het financieel fundament hiervoor. Haar toewijding aan Nicolaas van Myra, patroonheilige van de schippers, bakkers en handelaren (meerseniers) is symbolisch. Het Gents bestuur verleende in dezelfde periode de functie van belfort aan de lantaarntoren van de kerk. Wachters stonden op de toren geposteerd en de stadsklokken werden er bewaard tot Gent aan het bouwen van een belfort dacht.

In de late middeleeuwen werden de zijkapellen toegevoegd en werd de oorspronkelijk vlakke koorafsluiting vervangen door laatgotische kranskapellen. De toren had oorspronkelijk een veel hogere spits, die bijdroeg tot de opvallende hoogtestreving van het gebouw.

Vanaf de 16e eeuw wordt de geschiedenis van de kerk bepaald door verwaarlozing, aftakeling en verminking.

Na eerdere restauraties in 1912-1913 en 1939-1943 kwam het echte keerpunt pas in 1960 toen men besloot de kerk te sluiten en over te gaan tot een grondige en nauwgezette restauratie. De eerste opening kwam er pas in 1992 toen de toren, de dwarsbeuk en het koor werden heropend. Op 27 november 2010 ging ook het schip opnieuw open voor het publiek. Nu moeten de zuidelijke zijbeuk (kant Cataloniëstraat) en het orgel nog een opknapbeurt krijgen. De voltooiing van de werken is voorzien voor 2018.

De Vrienden van de Sint-Niklaaskerk, een vereniging die in 1936 ontstond (onder impuls van Gustave Magnel), was een drijvende kracht achter het behoud van de kerk. Ook de werken van de Gentse kunstenaar Jules De Bruycker hielden de aandacht voor deze kerk levendig.

Kenmerken[bewerken]

Typische kenmerken van de Scheldegotiek in de Sint-Niklaaskerk zijn:

  • Het gebruik van Doornikse "blauwe" steen
  • De vieringtoren (op de kruising van hoofd- en zijbeuk), in plaats van boven de ingang aan de westkant
  • Het gebruik van zogenaamde "flankeertorentjes" aan de eindgevels, om stabiliteitsredenen
  • De zuilen aan de binnenkant met zgn. "knolkapitelen" (te wijten aan de moeilijk bewerkbare Doornikse steen)


Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]