Sint-Pieter beneden
Sint-Pieter beneden, officieel Sint-Petruskerk, is een rooms-katholieke kerk gebouwd in 1938-1939 in vroeg-christelijke basilica-vorm, gelegen in de Maastrichtse wijk Sint Pieter. De kerk wordt gebruikt door de parochie Sint-Pieter, net als de kerk Sint-Pieter boven. De kerk Sint-Pieter beneden is een rijksmonument.
Inhoud |
[bewerken] Bouw en inwijding
De kerk Sint-Pieter beneden is ontworpen door de architecten Frits Peutz en Willem Sprenger in opdracht van pastoor J. Steegmans. De basilica-vormige kerk is opgetrokken in mergel en kunrader steen. De plattegrond van de kerk is T-vormig. In het verlengde van het zuidelijk transept bevindt zich een uitgebouwde sacristie. De pastorie is gebouwd dwars op het zuidelijke transept. Het langwerpige kerkgebouw wordt door twee zuilenreeksen evenwijdig aan de lengte-as verdeeld in drie beuken, waarvan het middenschip breder is dan de zijbeuken en hoger opgetrokken, waardoor het bovenlicht kan binnenvallen via de zijmuren. Het middenschip heeft een zadeldak, de zijbeuken hebben lessenaarsdaken. In het linker transept bevindt zich een in de vloer verzonken ruimte waar de doopvont is geplaatst.
De bouw begon op 13 november 1938 en op 21 oktober 1939 werd het Allerheiligste vanuit Sint-Pieter boven overgebracht naar de nieuwe kerk. Een ronde campanile, die bedacht was links naast de kerk, werd - op de fundamenten na - wegens geldgebrek nooit gerealiseerd. Door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog kon de kerkwijding pas plaatsvinden op 9 september 1946 door bisschop Mgr. Lemmens.
[bewerken] Interieur
De kerk heeft houten cassetteplafonds. De kerkbanken staan op houten vlonders, de vloer bestaat uit grijs-zwart geblokte plavuizen. Het zwarte hardstenen altaar is ingelegd met Rouge Royal-marmer. De rondbogen van het schip worden gedragen door marmeren zuilen met een basis van rode zandsteen.
In het linker transept staat een houten renaissance retabel opgesteld uit 1681, afkomstig uit het Klooster Slavante, met een beeld van de H. Petrus uit de vijftiende eeuw. In de linker zijbeuk hangen vijftien kruiswegstaties uit 1998 van Jef Hutschemakers.
In de kerk bevinden zich meerdere beelden. Zo is er een gepolychomeerd houten beeld door Jan van Steffeswert van circa 1500 voorstellende Sint Crispinianus, dat thans met staf en mijter Sint Lambertus voorsteld, en een replica van een eikenhouten beeld van Sint Caecilia uit 1501 door dezelfde maker; het origineel bevindt zich in het Bonnefantenmuseum. Bij de ingang van de rechter zijbeuk bevindt zich een Heilig Hartbeeld door Wim van Hoorn.
De kerk bezit onder andere zilverwerk van de Maastrichtse edelsmeden Dionysius Nijst (een ciborie uit 1706) en van Johannes Wery (een kelk uit 1737).
Het orgel is gebouwd in 1957 door Verschueren Orgelbouw in Heythuyzen en werd in 1990 overgebracht vanuit de kapel van Huize Sint-Joseph te Cadier en Keer.
[bewerken] Gebrandschilderde ramen
De kerk kent in de zijbeuken acht gebrandschilderde ramen uit 1944 met voorstellingen uit het leven van de H. Petrus door Henri Schoonbrood. Twee gebrandschilderde ramen in het rechter transept met voorstellingen uit het leven van de H. Lambertus zijn vervaardigd door Frans Sleijpen in 1947. In de apsis bevinden zich vijf gebrandschilderde ramen met engelenfiguren door Jan Grégoire, gedateerd rond 1940. In het linker transept zijn twee gebrandschilderde ramen van Daan Wildschut aangebracht met voorstellingen van de doop van Jezus in de Jordaan en een wijnstok met ranken. Boven het orgel, in de façade, bevindt zich een gebrandschilderd raam van de hand van Harry Kranen voorstellende Maria Boodschap.
[bewerken] Externe link
 |
Zie de categorie Sint-Pieter beneden van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
