Sint-Vincentiusvereniging

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ingang van de voormalige lagere school Sint Bernardus te Amsterdam, onderdeel van de Sint-Vincentiusvereniging

De Sint-Vincentiusvereniging is een internationale rooms-katholieke vereniging van leken in dienst van de noodlijdenden, die op 23 april 1833 door toedoen van de jonge student Frédéric Ozanam, Emmanuel Bailly en vijf bevriende studenten in Parijs het licht zag.

De Belgische tak werd in 1842 in Brussel opgericht, onder anderen door Edmond van Gansbergh. De eerste Vincentiusconferentie in Nederland werd op 10 februari 1846 opgericht in de sacristie van de kerk in de Oude Molstraat in Den Haag.

Zowel in Nederland als België hield ze zich vanaf het midden van de 19e eeuw bezig met hulpverlening aan armen en behoeftigen, onder meer door het uitdelen van bonnen voor voedsel, kleding en brandstof. De vereniging bestond uit parochiale afdelingen en besteedde niet alleen aandacht aan armenzorg, maar ook aan onderwijs in onder andere Maastricht, Nijmegen, Utrecht en Amsterdam, en het oprichten van spijskokerijen, bibliotheken, kledingmagazijnen en kindertehuizen.

De vereniging is genoemd naar de heilige Vincentius a Paulo.

Externe links [bewerken]