Sint Eustatius

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Eilandgebied Sint Eustatius
Eilandgebied van de Nederlandse Antillen
Vlag van Sint Eustatius Wapen van St. Eustatius
(Details) (Details)
Locatie van Sint Eustatius
Algemeen
Oppervlakte 21 km² (-% water)
Inwoners 3300 (2007) (119/km²)
Hoofdstad Oranjestad
Talen Nederlands, Engels
Religie 27% Methodist
25% Rooms-Katholiek
21% 7e-dagsadventist
19% overig
8% geen
ISO 3166 ANT
Telefoon 599
Top-level-domein an
Overig
Munteenheid Gulden
Volkslied Golden Rock
Tijdzone UTC -4
Feestdag 16 november (Statia Day)

Sint Eustatius is een eilandgebied en het op een na kleinste eiland van de Nederlandse Antillen. Het behoort met Saba en Sint Maarten tot de Bovenwindse Eilanden. De hoofdplaats is Oranjestad. Het eiland is genoemd naar de heilige Eustachius; het wordt door de plaatselijke bevolking Statia genoemd. Het is 21 km² groot en er wonen ongeveer 3300 mensen.

Inhoud

[bewerken] Geografie

Sint Eustatius bestaat uit een vermoedelijk slapende vulkaankrater in het zuidoosten van het eiland, The Quill genaamd (verengelsing van de oorspronkelijk Nederlandse naam 'De Kuil') en een ca. 200.000 jaar oud, uitgedoofd vulkanisch gebied in het noorden van het eiland, met daartussen een betrekkelijk vlak terrein.

[bewerken] Bevolking

Sint Eustatius heeft ongeveer 3300 inwoners. Bij de laatste volkstelling in 2001 had 78% van de bevolking de Nederlandse nationaliteit, maar was slechts 45% op het eiland zelf geboren. Voor 83% was Engels de belangrijkste huistaal, voor 6% Spaans, voor 4% Nederlands.

Het eiland telde in 1665 1600 inwoners en tijdens de grootste bloei in 1780 naar schatting 20.000-25.000. Na de verovering en de plundering door de Engelsen in 1781 (zie geschiedenis) daalde het inwonertal echter sterk: men vermeldt 7600 (3000 blanken, 600 kleurlingen en 4000 slaven) voor 1786 en 2591 voor 1817, waarvan "blanken 507, gecouleurde vrije lieden 336, slaven 1748". In 1850 bedroeg het inwonertal 1932, in 1890 1588 en in 1914 1437.[1]

Op Sint Eustatius zijn eigenlijk twee kernen : Oranjestad en Concordia. Concordia ligt bij het vliegveld en wordt vaak als een wijk van Oranjestad gezien.

[bewerken] Geschiedenis

Columbus zag Sint Eustatius in 1493 voor het eerst. In 1636 werd het door de Nederlanders veroverd op de Fransen. De Fransen hadden in 1629 een fort gebouwd. Dit werd door de Zeeuwen uitgebreid en Fort Oranje genoemd. Sint Eustatius werd een belangrijke doorvoerhaven; het meest winstgevende bezit van de West-Indische Compagnie (WIC). Het werd toen wel de gouden rots genoemd. In 1779 legden meer dan 3000 schepen uit Europa, Amerika en Afrika aan in de haven van Oranjestad. Soms arriveerden er meer dan 20 schepen op een dag. In de haven konden 200 schepen tegelijkertijd liggen.

Toen de Amerikanen hun vrijheidsstrijd tegen de Engelsen begonnen, leverden de Nederlanders hen wapens via Sint Eustatius. Het Amerikaans schip, de USS Andrew Doria, dat op 16 november 1776, met de nieuwe Amerikaanse vlag in top, de Gallow Bay kwam binnen zeilen kreeg in opdracht van gouverneur Johannes de Graaff 11 saluutschoten van Fort Oranje. Het was de eerste keer dat een buitenlandse mogendheid de Vlag van de Verenigde Staten eerde met een saluut. De Engelsen verklaarden hierop Nederland de oorlog (Vierde Engelse oorlog), en namen Sint Eustatius in. Vanaf 1816 was Sint Eustatius weer Nederlands bezit, maar de voertaal bleef Engels. Tot 1983 was Sint Eustatius onderdeel van het eilandgebied Bovenwindse Eilanden, waar ook Saba en Sint Maarten toe behoorden. In 1983 kreeg het een zelfstandige status als eilandgebied en een eigen zetel in de Staten van de Nederlandse Antillen.

Haven van Sint Eustatius


[bewerken] Bestuur

Het bestuur van het eiland bestaat uit een bestuurscollege en een eilandsraad.

Sint Eustatius bezet één zetel in de Staten van de Nederlandse Antillen.

[bewerken] Eilandsraad

Uitslag eilandsraadsverkiezingen 20 april 2007
Partij Partijleider Stemmen Percentage Zetels
Democratische Partij (DP) Julian Woodley 626 55,35 4
Progressive Labour Party (PLP) Clyde van Putten 270 23,87 1
St. Eustatius Empowerment Party (STEP) Franklin Brown * 211 18,66 0
People's National Democratic Party (PNDP) Cyril Tearr 24 2,12 0
Opkomst 1.148 75,68 5

* Franklin Brown werd in 2003 verkozen als een van de twee PLP-leden

Samenstelling eilandsraad:

Historisch verloop zetelverdeling eilandsraad
Partij 2007 2003 1999 1995 1991 1987 1983
Democratische Partij (DP) 4 3 2 3 3 ? ?
Progressive Labour Party (PLP) 1 2 - - - - -
Sint Eustatius Alliance (SEA) - 0 3 2 2 ? ?
Totaal 5 5 5 5 5 5 5

[bewerken] Bestuurscollege

Bestuurscollege:

[bewerken] Toekomstige status van Sint Eustatius

In het referendum dat op 8 april 2005 op Sint Eustatius werd gehouden koos de bevolking van het eilandgebied voor het behoud van de Nederlandse Antillen. Omdat alle andere eilanden de Nederlandse Antillen als staatkundige eenheid willen verlaten, opteerde het eilandbestuur uiteindelijk voor rechtstreekse banden met Nederland.

Uitslag referendum 8 april 2005
Optie Stemmen Percentage
A: behoud van de Nederlandse Antillen 605 76,6
B: rechtstreekse banden met Nederland 163 20,6
C: integratie in Nederland 17 2,2
D: onafhankelijkheid 5 0,6
Blanco en ongeldige stemmen ? -
Opkomst 790 56,0

Op 11 oktober 2006 bereikte het eiland (samen met Saba en Bonaire) overeenstemming met Nederland over een nieuwe status als 'bijzondere gemeente'.

Zie ook: Staatkundige vernieuwing binnen het Koninkrijk der Nederlanden

[bewerken] Economie

Tegenwoordig leeft Sint Eustatius van toerisme. Gedurende de jaren tachtig was het op Sint Eustatius bijzonder makkelijk een rijbewijs te verkrijgen, dat in Nederland kon worden omgewisseld voor een Nederlands rijbewijs, maar hieraan is in 1993 een eind gemaakt. Sint Eustatius beschikt over diverse hotels en een kleine landingsbaan.

[bewerken] Fauna

Op het eiland zijn vier soorten vleermuizen gevonden, de Jamaicavruchtenvampier (Artibeus jamaicensis), Ardops nichollsi, Brachyphylla cavernarum en Molossus molossus. Er zijn voor zover bekend geen andere inheemse zoogdieren, ook niet fossiel.[2]

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Externe link

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. Benjamins, H.D. en J. F. Snelleman (red.) Encyclopaedie van Nederlandsch West-Indië. Martinus Nijhoff/E.J. Brill, Den Haag/Leiden 1914-1917
  2. De vleermuizen van Sint Eustatius
 
Persoonlijke instellingen
Boek maken