Sinteren

Bij het sinteren verhit men materiaalkorrels tot op een temperatuur waarop ze net niet smelten. Op die manier groeien de contactpunten tussen de korrels, waardoor een zeer hard materiaal kan ontstaan. Er zijn slechts weinig stoffen (onder andere diamant) die harder zijn dan gesinterde wolfraamcarbide (Widia, afkorting voor het Duitse "wie Diamant"). Zie hardheidsschaal van Mohs.

Schematisch overzicht van sinteren: de korrels smelten gedeeltelijk, waardoor het contactoppervlak groter, en het materiaal sterker wordt.

Types

Bij solid-state sintering wordt geen vloeistof gebruikt: een poeder wordt hier via een bakproces omgezet. Liquid-phase sintering is een complexer proces waarbij op de baktemperatuur een gedeelte van het materiaal vloeibaar is. Deze vloeistof zal, door capillariteit, trachten om alle spleetjes en poriën tussen de niet-gesmolten partikels op te vullen.

Gebruik

• productie van sinter van ijzererts voor in een hoogoven
• productie van superharde materialen
• productie van klinker (onderdeel van cement)
• aanbrengen van anti-oxidatielaagje op metalen (wervelsinteren)
• bakken van aardewerk
• productie van "rapid" prototypen

Zie ook

• Poederspuitgieten