Sinus carotidicus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Sinus caroticus)
Ga naar: navigatie, zoeken
Slagaders van de nek. De sinus carotidicus bevindt zich aan de oorsprong van de halsslagader.

De sinus carotidicus of minder juist[1] sinus caroticus[2] is een plekje in de halsslagader dat bij prikkeling de hartslagfrequentie of de bloeddruk reduceert. Het bevindt zich tussen het sleutelbeen en de kaak.

Overprikkeling van dit orgaan kan tot een hartstilstand leiden. Dit is soms mede een doodsoorzaak bij ophanging.

Functie[bewerken]

De sinus carotidicus bevat verscheidene baroreceptoren die veranderingen in bloeddruk registreren. De baroreceptoren van de sinus carotidicus worden geïnnerveerd door de zenuw van Hering die een tak is van de nervus glossopharyngicus (hersenzenuw IX). Deze zenuw geeft signalen af aan de nucleus tractus solitarii (NTS) van de medulla oblongata. De nucleus tractus solitarii moduleert de activiteit van orthosympathische en parasympathische neuronen in de medulla oblongata. Deze neuronen reguleren op hun beurt de autonome controle van het hart en de bloedvaten.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Triepel, H. (1927). Die anatomischen Namen. Ihre Ableitung und Aussprache. Anhang: Biographische Notizen.(Elfte Auflage). München: Verlag von J.F. Bergmann.
  2. Federative Committee on Anatomical Terminology (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme