Sioux (taal)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sioux, Dakota, Lakota
Gesproken in Verenigde Staten, Canada
Sprekers ca. 26.300
Taalfamilie

Sioux-Catawbatalen

Taalcodes
ISO 639-2 dak (Dakota), sio (Siouantalen)
ISO 639-3 dak (Dakota), lkt (Lakota)
Portaal  Portaalicoon   Taal

Sioux is een inheemse (indiaanse) taal in de Verenigde Staten en Canada met naar schatting 26.300 sprekers. Het is de taal van de Sioux, een verzamelnaam voor de Lakota-, Nakota- en Dakota-volkeren van de Noord-Amerikaanse prairie.

Sioux wordt gesproken in het noordwesten van de VS, in Noord-Nebraska, Zuid-Minnesota, North Dakota, South Dakota en Noordoost-Montana. Er zijn ook sprekers over de grens in Canada.

Sioux behoort tot de Sioux-Catawbatalen, meer specifiek tot de centrale Siouantalen van de Mississippi-vallei. De taal heeft drie regionale variëteiten, die zo nauw verwant zijn dat ze meestal als dialecten van één Sioux-taal beschouwd worden:

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Ullrich, Jan, New Lakota Dictionary (Incorporating the Dakota Dialects of Yankton-Yanktonai and Santee-Sisseton), Lakota Language Consortium, 2008, p. 2-6 ISBN 0-9761082-9-1.