Sirolimus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sirolimus
Sirolimus.svg
Farmaceutische gegevens
Metabolisatie in darmwand en lever, CYP3A4 en P-glycoproteïne
t1/2 50-70 uur
Uitscheiding feces
Gebruik
Merknamen Rapamycin, Rapamune
Risico met betrekking tot
Zwangerschapscat. op stricte indicatie
Lactatie (borstvoeding) ontraden
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Sirolimus (INN), ook bekend onder de naam rapamycin, is een immuniteitsonderdrukkend geneesmiddel, dat gebruikt wordt om afstoting na een niertransplantatie[1] tegen te gaan.

Het macrolide Sirolimus werd ontdekt als product van de bacterie Streptomyces hygroscopicus in een bodemmonster van Paaseiland — een eiland dat ook bekend is als "Rapa Nui".[2] Sirolimus is verkrijgbaar onder de naam Rapamune® en werd geproduceerd door de firma Wyeth, die inmiddels is overgenomen door Pfizer.

In Nederland is het beschikbaar als drank en als omhulde tabletten van 1 en 2 mg.

Experimenteel onderzoek[bewerken]

Bij muizen zorgde deze stof voor een levensduurverlenging van om en nabij de 25%.[3] Een studie in Nature toonde een levensverlenging aan van 38% in oude vrouwtjesmuizen.[4]

Boete in de Verenigde Staten[bewerken]

Het gebruik van het middel na levertransplantaties is een niet-geregistreerd gebruik.[5] De firma Pfizer moest voor dit off-label gebruik een boete in de Verenigde Staten incasseren van 491 miljoen dollar.[6]

Bronnen, noten en/of referenties