Sirolimus
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Sirolimus | ||||
 |
||||
| Gebruik | ||||
| Merknamen | Rapamycin, Rapamune | |||
|
||||
Sirolimus (INN), ook bekend onder de naam rapamycin, is een immuniteitsonderdrukkend geneesmiddel, dat gebruikt wordt om afstoting na een transplantatie tegen te gaan. Het middel is vooral zeer nuttig na levertransplantaties. De macrolide Sirolimus werd ontdekt als product van de bacterie Streptomyces hygroscopicus in een bodemmonster van Paaseiland — een eiland dat ook bekend is als "Rapa Nui".[1] Sirolimus is verkrijgbaar onder de naam Rapamune en wordt geproduceerd door Wyeth.
Bij muizen zorgde deze stof voor een levensduurverlenging van om en nabij de 25%.[2] Een studie in Nature toonde een levensverlenging aan van 38% in oude vrouwtjesmuizen.[3]
Bronnen, noten en/of referenties
|
