Six Degrees of Inner Turbulence

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Six Degrees of Inner Turbulence
Album van Dream Theater
(Albumhoes op en.wikipedia.org)
Uitgebracht 29 januari 2002
Opgenomen 2001
BearTracks Studios New York
Genre Progressieve metal
Duur 96:14 (dubbel CD)
Label(s) EastWest
Producent(en) Mike Portnoy en John Petrucci
Professionele recensie
All Music Guide4.0/5 sterren link
Chronologie
Live Scenes From New York (2001)   2002
Six Degrees of Inner Turbulence
  Train Of Thought (2003)
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Six Degrees of Inner Turbulence (vaak afgekort als SDOIT of 6DOIT) is het zesde studioalbum van de progressieve metalband Dream Theater en werd uitgebracht in 2002. Het is een conceptalbum en is uitgegeven op twee CD's.

De twee CD's verschillen erg van elkaar, waarbij de eerste als meer experimenteel en zwaar kan worden beschouwd en de tweede meer in lijn met het voorafgaande studioalbum Metropolis, Pt. 2: Scenes From A Memory.

Nummers[bewerken]

Disc 1[bewerken]

  1. "The Glass Prison" – 13:52 (Mike Portnoy)
    • I. Reflection
    • II. Restoration
    • III. Revelation
  2. "Blind Faith" – 10:21 (James LaBrie)
  3. "Misunderstood" – 9:34 (John Petrucci)
  4. "The Great Debate" – 13:43 (Petrucci)
  5. "Disappear" – 6:46 (LaBrie)

Disc 2[bewerken]

  1. "Six Degrees Of Inner Turbulence" – 42:04
    • I. Overture – 6:50 (instrumentaal)
    • II. About to Crash – 5:51 (Petrucci)
    • III. War Inside My Head – 2:08 (Portnoy)
    • IV. The Test That Stumped Them All – 5:03 (Portnoy)
    • V. Goodnight Kiss – 6:17 (Portnoy)
    • VI. Solitary Shell – 5:48 (Petrucci)
    • VII. About to Crash (Reprise) – 4:05 (Petrucci)
    • VIII. Losing Time / Grand Finale – 6:01 (Petrucci)

Al de muziek is geschreven door John Myung, John Petrucci, Mike Portnoy en Jordan Rudess. Tussen haakjes staat achter elk nummer de tekstschrijver.

Achtergrond bij Nummers[bewerken]

  • Het eerste nummer begint met dezelfde witte ruis waarmee het vorige album eindigde. Het laatste nummer eindigt met een lang akkoord van strijkinstrumenten (vanaf een synthesizer) dat ook is gebruikt als intro voor het volgende album. Dit is een kenmerk van Dream Theater voor meerdere albums.
  • Op de gehele tweede schijf staat het ruim 42 minuten durende titelnummer dat is opgedeeld in 8 segmenten.
  • Het eerste nummer, The Glass Prison, is ook het eerste nummer van Mike Portnoys Alcoholics Anonymous Suite. Deze suite is verdeeld over meerdere albums.
  • De muziekstijlen van elk gedeelte van het titelnummer weerspiegelen de grote hoeveelheid invloeden van de band. Zo zijn invloeden te horen uit de klassieke muziek, maar ook folk en metal. Ook zijn er directe toespelingen naar nummers van andere bands. Zo lijkt het einde van Goodnight Kiss sterk op The Wall van Kansas. Solitary Shell leunt op Solsbury Hill van Peter Gabriel, zowel muzikaal als de titel. Door sommige fans wordt dit gezien als eerbetoon maar anderen zien het als plagiaat.
  • The Great Debate had eerst als titel Conflict at Ground Zero. Disappear heette eerste Move On[2].

Bezetting[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties