Six degrees of separation (theorie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Door een netwerk, met maximaal vijf tussenschakels, is eenieder op de planeet met elkaar verbonden

Six degrees of separation (letterlijk "zes graden van verwijdering") is de theorie dat iedereen slechts zes stappen of minder van elkaar verwijderd is. Zo ontstaat een ketting van ‘vrienden van vrienden’ om twee mensen met elkaar te verbinden in maximum zes stappen. De theorie werd voor het eerst geformuleerd door Frigyes Karinthy in zijn kortverhaal schakels. Het begrip wordt populair wanneer John Guare het als titel voor zijn toneelstuk gebruikt.

Ontstaan[bewerken]

Frigyes Karinthy, een populaire Hongaarse schrijver en vertaler, gebruikt het begrip als eerste in zijn kortverhaal schakels (1929). Hij gaat ervan uit dat de mensheid een netwerk is waarin alle mensen via maximaal vijf tussenpersonen en zes tussenstappen met elkaar verbonden zijn.

Eerdere concepten[bewerken]

In 2003 startte de Columbia-universiteit een experiment naar sociale verbanden tussen e-mailgebruikers. Het experiment heette ‘the Columbia Small World Project’ en omvatte 163 e-mail ketens die gericht waren op 18 doelen uit 13 verschillende landen over de hele wereld. Bijna 100.000 mensen registreerden zich, maar slechts 384 (3%) bereikte het einddoel. Onder de succesvolle ketens bereikten sommigen het doel pas na 7, 8, 9 of 10 stappen. Dodds merkte op dat de deelnemers (allemaal vrijwilligers) sterk eenzijdig waren in vergelijking met bestaande modellen van Internet gebruikers en dat verbondenheid op basis van professionele banden veel sterker was dan deze binnen familie of vriendschappen. De auteurs duiden “het gebrek aan interesse” aan als de bepalende factor in het hoge uitvalpercentage. [1]

Onderzoeken[bewerken]

Verschillende studies, zoals het ‘small world experiment’ van Stanley Milgram, werden uitgevoerd om deze verbondenheid empirisch te meten. De term ‘six degrees of separation' wordt vaak gebruikt als synoniem voor het ‘kleine wereld’ fenomeen. Tegenstanders beweren echter dat Milgram’s experiment geen zo’n link bewees. [2]

Computernetwerken[bewerken]

In 2001 probeerde Duncan Watts, professor aan de Columbia-universiteit, Milgrams experiment opnieuw op het Internet. Hij gebruikte een e-mailbericht als het “pakketje” dat moest worden afgeleverd met 48.000 afzenders en 19 doelen in 157 landen. Watts stelde vast dat het gemiddeld aantal tussenstappen ongeveer zes was. Een andere studie uit 2007 door Jure Leskovec en Eric Horvitz onderzocht een Dataset van berichten bestaande uit 30 miljard gesprekken tussen 240 miljoen mensen. Ze vonden dat de gemiddelde weglengte onder Microsoft Messenger gebruikers zes was. [3]

Onderzoek onder 721 actieve Facebookgebruikers bracht het cijfer op 4,74 tussenstappen en leerde dat er wereldwijd 69 miljard vriendschapsbanden zijn tussen de gebruikers van Facebook.

Wiskundig[bewerken]

In de jaren 50 schreven Ithiel de Sola Pool en Manfred Kochen Contacts and Influences. Hierin bedachten ze wiskundige modellen over de structuur van sociale netwerken.

Het concept van dit netwerk met maximaal vijf tussenschakels is gebaseerd op het idee dat het aantal kenniskringen exponentieel toeneemt met het aantal schakels in de netwerkketen, vergelijkbaar met wat de vrienden van de Hongaarse wiskundige Paul Erdős verzonnen: het erdősgetal. [4] [5]

Zie ook[bewerken]

Externe Links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties