Sjofar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sjofar
Een sjofar
Een sjofar
Classificatie
Gerelateerde instrumenten
Midwinterhoorn, Alpenhoorn, Boerhoorn, Didgeridoo, Kromhoorn
Meer artikelen
jodendom, bazuin
Portaal  Portaalicoon   Muziek
4 sjofartonen, geblazen door chazzan en ba'al tokea Tom Fürstenberg van de Joodse gemeente Beth Shoshanna Deventer. De tonen heten:1. Tekia 2. Sjevariem 3. Teroea en 4. Tekia
Het bespelen van de sjofar, door Alphonse Lévy

De sjofar is een hoorn die in de joodse eredienst wordt gebruikt. Normaal gesproken is het een ramshoorn, maar hoorns van andere dieren, zoals geiten, kunnen ook wel als sjofar gebruikt worden. De hoorns van runderen zijn verboden. Maar bij voorkeur die van een ram, omdat de sjofar herinnert aan de ram die werd geofferd door Awraham (Abraham) in plaats van zijn zoon Jitschak (Isaak). De traditie zegt dat de linkerhoorn van deze ram is gebruikt voor het sjofar-blazen op de berg Sinaï, toen de Torah door G'd aan Moshe (Mozes) werd gegeven. De traditie zegt ook dat er op de rechterhoorn van deze ram geblazen zal worden als Masjiach (de Messias) komt.

Duizenden jaren geleden werd de sjofar gebruikt om de aandacht op te roepen, bijvoorbeeld bij het uitbreken van een oorlog, wat enigszins vergelijkbaar is met de alarmsirenes die in onze tijd worden gebruikt. Op beide dagen van Rosj Hasjana, het joodse Nieuwjaar, wordt in sjoel (de synagoge) honderdmaal op de sjofar geblazen. Tenzij een van deze dagen op sjabbat valt, dan wordt er namelijk geen sjofar geblazen omdat dit een overtreding van de sjabbat zou behelzen. Het blazen op de sjofar is kenmerkend voor deze dag. Verder wordt op Jom Kipoer, het feest van de verzoening dat een aantal dagen later wordt gevierd, ook op de sjofar geblazen, zoals ingesteld in Tenach (Leviticus 25).

De manier waarop op de sjofar geblazen wordt, heeft verschillende namen:

  • Tekia - een lange stoot
  • Sjewariem - drie kortere stoten
  • Teroe'a - een reeks (ongeveer negen) korte stoten

De opeenvolging hiervan is: tekia, dan sjewariem, vervolgens teroe'a en tot slot weer tekia. De slotdienst van Jom Kipoer (ne'iela) wordt afgesloten met enkel een lange tekia.

In de Nederlandse versie van de Hebreeuwse en de christelijke Bijbel wordt 'sjofar' vertaald met 'bazuin'.


Toch is de sjofar geen exclusief Joods ritueel instrument meer.

Vandaag de dag is de sjofar ook terug te vinden in verschillende christelijke kerken. Het is onder andere een zeer krachtige ondersteuning tijdens aanbiddingssamenkomsten.

“Sjofar” is onder andere een samentrekking van een aantal Hebreeuwse woorden[bron?]. Enerzijds “hol” - komt van Hebreeuws Shpr (verwijzing naar de holle hoorn) en heeft ook een verwijzing die je vrij kan vertalen als “helder”. Dat is dan weer een verwijzing naar de klank van de sjofar.

Een andere verwijzing is de mogelijke vertaling van "insnijden", waarschijnlijk met de betekenis van "scheiden". Een referentie naar de functie van de sjofar.

Het kan ook verwijzen naar “verbeteren” met de herkomst van het Hebreeuwse woord: Shipur Elders is er ook een verwijzing naar “mooier maken” - Hebreeuws: L'eshapher. Ook ”shufra” of schoonheid.

Er zijn nog een paar andere betekenissen gegeven aan de oorsprong van het woord “sjofar”, zelfs een verwijzing naar een woord voor een bepaalde hertensoort die een geluid voortbrengt dat zeer gelijkt op dat van de sjofar, maar dus zeker niet “ramshoorn” of “bazuin”.

Trivia[bewerken]

De muren van de stad Jericho zouden volgens Jozua verwoest zijn nadat er op een sjofar geblazen was. Rond de muren van de stad werd zes dagen lang, eenmaal per dag, een ronde gelopen door de belegeraars, al blazend op de ramshoorn (Joz. 6:9 e.a.). Op de zevende dag liep de vijand zevenmaal rond de stad, en daarna werd het geluid gemaakt en tegelijkertijd juichte het hele volk. De muren stortten in en de belegeraars kwamen probleemloos in de stad.

Externe links[bewerken]