Skeletnaald

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Skeletnaalden van een sponsdier uit de familie van de Pachastrellidae
Skeletnaald van een hoornkoraal

Een skeletnaald is een verhard deel dat voorkomt bij verschillende diergroepen, zoals de skeletnaalden van de sponsdieren en de chitineuze aanhechtingsplaatsen voor de spieren van insecten.

Skeletnaalden (lat. spicula, sing. spiculum) zijn kleine kalk- en kiezelnaalden, die onder andere voorkomen bij de zachte koralen (Alcyonacea), andere bloemdieren van de onderklasse Octocorallia, de sponsdieren[1], de zeekomkommers en de manteldieren voor de versteviging van hun weefsels. De skeletnaalden hebben bij alle soorten een karakteristieke vorm dat een belangrijk hulpmiddel is voor de onderscheiding van de verschillende soorten.

Na het afsterven van de zachte koralen blijft niet, zoals bij de steenkoralen (Scleractinia), een skelet achter, maar vormt het uiteengevallen skelet een gatenstructuur of worden deel van het koraalzand. Ook bij de sponsdieren en de zeekomkommers vallen de skeletnaalden uiteen. Tenslotte versmelten bij enkele sponsgroepen de skeletnaalden tot een stijf skelet.

Bij Sinularia leptoclados zijn de skeletnaalden aan de basis van de kolonie zo dicht op elkaar gepakt dat tot zes meter hoge rifstructuren kunnen ontstaan. Het is de enige rifvormende zachte koraal.

Bronnen, noten en/of referenties