Slag bij Cresson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Slag bij Cresson
Onderdeel van Kruistochten
Datum 1 mei 1187
Locatie dichtbij Nazareth
Resultaat Ajjoebidische overwinning
Strijdende partijen
Ajjoebiden Koninkrijk Jeruzalem
Tempeliers
Hospitalier ridders
Commandanten
al-Afdal Geraard de Ruddervoorde
Roger de Moulins
Troepensterkte
ongeveer 7.000 140 ruiters, onbekend aantal infanterie
Verliezen
onbekend bijna allemaal
Kruisvaart Veldslagen in de Levant (1096-1303)

Eerste Kruistocht
Xerigordon · Civetot · Nicea · 1ste Dorylaeum · 1ste Antiochië · Ma'arrat · 1ste Jeruzalem · 1ste Ashkelon


Inter-Kruisvaart periode
Melitene · Kruisvaart van 1101 · Harran · Artah · Ramla · 1ste Tripoli · Sidon · 1ste Shaizar · Al-Sannabra · Sarmin · Ager Sanguinis · Hab · Slag bij Yibna · Azaz · Marj es-Suffar · Ba'rin · 2de Shaizar · Edessa · Bosra


Tweede Kruistocht
2de Dorylaeum · Ephesus · Meander · Mont Cadmus · Damascus


Inter-Kruisvaart periode
Inab · Aintab · 2de Ashkalon · Kruisvaardersinvasie van Egypte · Meer van Huleh · al-Buqaia · 1ste Bilbeis · Harim · al-Babein · 2de Bilbeis · 1ste Damietta · Montgisard · Marj Ayyun · Jakobs Voorde · kasteel Belfort · Al Fule · Kerak · Cresson · Hattin · 2de Jeruzalem · Tyrus


Derde Kruistocht
Iconium · 1ste Akko · Arsuf · Jaffa


Vijfde Kruistocht
3de Jeruzalem · 2de Damietta


Nasleep van de Zesde Kruistocht
4de Jeruzalem · La Forbie


Zevende Kruistocht
3de Damietta · Al Mansurah · Fariskur


Late Kruisvaart Periode
Caesarea · Haifa · 2de Arsuf · 2de Antiochie · Krak des Chevaliers · 2de Tripoli · 3de Tripoli · 2de Akko · Ruad ·

De Slag bij Cresson was een kleine veldslag, die uitgevochten werd op 1 mei 1187, bij de watervallen van Cresson (ook wel Ain Gozeh) dichtbij Nazareth (Israël). Het was een vooraangekondigde nederlaag van het Koninkrijk Jeruzalem voor de Slag van Hattin twee maanden later.

Achtergrond[bewerken]

De politieke situatie in Jeruzalem was gespannen. Raymond III van Tripoli, die regent van het Koninkrijk was geweest, en nog steeds een van de wijste adviseurs was, weigerde om Guy de Lusignan als koning te accepteren. Guy was nog maar een paar jaar in het Heilige land, en kwam recent uit Europa. Geraard de Ruddervoorde, meester der Tempeliers, Roger de Moulins, meester der Hospitaalridders, Balian d'Ibelin, Joscius, Aartsbisschop van Tyrus en Reginald, heer van Sidon, werden naar Tiberias gestuurd om te onderhandelen met Raymond.

De slag[bewerken]

Ondertussen had Saladin een klein leger naar Tiberias gestuurd onder leiding van zijn zoon al-Afdal. Om henzelf te wreken op de brutaal aangevallen moslimkaravaan door Reinoud van Châtillon. Raymond III hoopte intussen dat Saladin een bondgenootschap met hem wilde vormen tegen Guy. Daarom verleende Raymond het moslimleger vrije doorgang door Tiberias op 30 april, wel waarschuwde hij een groep christenen die bij Nazareth ter plaatse was dat het leger op komst was. Dit vernam Gerard de Ruddervoorde, en stelde vluchtig een leger samen, bestaande uit tempeliersgarnizoenen uit Qaqun en al-Fulah en een garnizoen in Nazareth. Een totaal van 140 ruiters werd er geformeerd. Onderweg er naar toe stopte Balian d'Ibelin bij zijn verblijfpunt Nablus, en Reginald van Sidon had ook nog zaken te regelen. Saladin's strijdkrachten, onder leiding van zijn zoon, bestond uit 7.000 manschappen. Gerard en zijn troepen bereikten Cresson op 1 mei.

De moslims gebruikten een fop-methode, door zich terug te trekken. Een tactiek die gewoontelijk geen bedreiging vormde voor Gerard, toch besloot hij tot een achtervolging, tegen het advies van Rogier de Moulins in. En zo werden de ruiters van de infanterie gescheiden, waarop de moslims gemakkelijk over de christenen heen wisten te denderen, eerst de ruiters en vervolgend de infanterieen. Gerard wist als een van de weinigen te ontsnappen, maar bijna het gehele leger werd compleet weggevaagd. Gerard ontsnapte niet al te gehaast van de vijand, waardoor hij door een andere partij werd aangevallen. Volgens Historische bronnen was er een zekere tempelier, genaamd Jakelin de Mailly, die nadat al zijn compagnons waren gesneuveld met een hand een stel moslims de baas bleef, waarna hij wegens de overmacht ook werd verschalkt.

Balian d'Ibelin was nog op een dag reizen, en had ook nog een tussenstop gemaakt bij Sebastea, waar een feestdag werd gevierd. Nadat hij het kasteel La feve had bereikt, waar de tempeliers en hospitaalridders hun kamp hadden opgezet, zag hij dat de plek verlaten was. Hij zond zijn biograaf Ernoul naar de plaats van gebeurtenis, en leerde al gauw de kennis van de overlevenden over de gebeurtenissen. Raymond III zag zijn fout in, en was bereid nu wel Guy de Lusignan als koning te accepteren. Maar de schade aan het Koninkrijk was al van dien aard dat Guy en Reinoud, Raymond als een verrader beschouwden. Vervolgens formeerde Saladin een veel groter leger van circa 20.000 manschappen, en betrad in juni het koninkrijk, en vervolgens versloeg hij het leger van Guy bij de Slag bij Hattin op 4 juli, rond oktober had Saladin circa 75% van het Koninkrijk in handen gekregen.

Referenties[bewerken]

Secundaire bronnen[bewerken]

  • Kenneth Setton, ed., A History of the Crusades. Madison, 1969-1989 (online beschikbaar).
  • Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952.
  • R. C. Smail, Crusading Warfare, 1097-1193. Cambridge, 1995 (first published 1956)
  • Christopher Marshall, Warfare in the Latin East 1197 - 1291 Cambridge, 1992
  • De Expugnatione Terrae Sanctae per Saladinum, translated by James A. Brundage, in The Crusades: A Documentary Survey. Marquette University Press, 1962.
  • Chronicle of the Third Crusade, a Translation of Itinerarium Peregrinorum et Gesta Regis Ricardi, translated by Helen J. Nicholson. Ashgate, 1997.
  • Peter W. Edbury, The Conquest of Jerusalem and the Third Crusade: Sources in Translation. Ashgate, 1996. [Includes the Chronicle of Ernoul and Pope Urban III's letter.]