Slag bij Kassel (1071)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Slag bij Kassel
Datum 22 februari 1071
Plaats Kassel, Frankrijk
Resultaat Robrecht volgt Arnulf III op
Leiders
Robrecht I de Fries Arnulf III van Vlaanderen
Richilde van Henegouwen

De Slag bij Kassel werd op 22 februari 1071 op de noordoostelijke flank van de Kasselberg uitgevochten, en is een van de drie veldslagen die in de buurt van de stad Kassel (huidig Frans-Vlaanderen) werden geleverd.

Het was een militair treffen om de heerschappij over het graafschap Vlaanderen.

Arnulf had als oudste zoon van graaf Boudewijn VI recht op de graventitel. Hij kreeg daartoe de steun van zijn moeder Richilde van Henegouwen en haar derde echtgenoot, William Fitzosbern, graaf van Hereford (die te Kassel zou sneuvelen).

Zijn oom Robrecht, die eveneens aanspraak maakte op de opvolging, beschuldigde Arnulf van tirannie en het kwam tot een treffen in Kassel. Arnulf moest het onderspit delven (vandaar zijn bijnaam de Ongelukkige), ondanks de steun van een coalitie bestaande uit zijn leenheer de Franse koning Filips I, zijn oom Willem de Veroveraar, graaf Hendrik II van Leuven (als neef van Richilde) en de ridders en steden uit overwegend het Picardische deel van Vlaanderen.

Voor zijn benoeming in Vlaanderen kon Robrecht na de strijd toch het vertrouwen van de Franse koning winnen, door toezegging van een huwelijk tussen zijn stiefdochter Bertha van Holland met Filips I van Frankrijk.