Slag bij Leuven (1831)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Slag bij Leuven
Onderdeel van de Tiendaagse Veldtocht
Datum 12 augustus 1831
Locatie Nabij Leuven
Resultaat Nederlandse terugtrekking wegens Franse dreiging. Belgische Onafhankelijkheid.
Casus belli Belgische Revolutie
Territoriale
veranderingen
De Zuidelijke Nederlanden scheuren zich af en vormen het koninkrijk België.
Strijdende partijen
Vlag van België Belgische opstandelingen

Gesteund door:
Vlag van Frankrijk Frankrijk

Vlag van Nederland Nederlanden
Commandanten
Vlag van België koning Leopold I en generaal Charles Niellon Vlag van Nederland Willem van Oranje
Tiendaagse Veldtocht

Ravels · Turnhout · Hasselt · Leuven

De Slag bij Leuven is een veldslag die op 12 augustus 1831 geleverd werd tussen Belgische opstandelingen en Nederlandse troepen in de omgeving van de stad Leuven, tijdens de Tiendaagse Veldtocht. Op 12 augustus 1831 valt kroonprins Willem Leuven aan, alwaar Leopold I zijn hoofdkwartier had gevestigd. De Belgen moeten wijken en de Nederlanders trekken de Dijle over en bezetten de IJzerenberg te Herent.

Inmiddels was een Frans leger van 70.000 man onder Maarschalk Gérard de grens overgetrokken om de Belgen te hulp te komen. Om oorlog met Frankrijk te voorkomen, sloot de Prins van Oranje (de latere koning Willem II) een wapenstilstand met de Belgen te Pellenberg. Er vonden nog enkele gevechten plaats

De stad wordt op 13 augustus 1831 toch nog symbolisch bezet door de Nederlanders onder leiding van de prinsen Willem en Frederik, een voorwaarde van getekende wapenstilstand. De prinsen maakten een wandeling door Leuven en dronken vervolgens bier in een lokale herberg. Op 14 augustus 1831 trekken de Nederlanders zich terug en neemt Leopold opnieuw zijn intrek in Leuven.

De laatste Nederlandse regeringstroepen trokken zich op 20 augustus terug uit België, waarmee een einde aan de Tiendaagse Veldtocht kwam.

Zie ook[bewerken]