Slag bij Soissons (718)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Slag bij Soissons (718) was de laatste grote veldslag van de Frankische Burgeroorlog die uitbrak tussen de opvolgers van Pepijn van Herstal. Na Pepijns dood in december 714 begon de oorlog over de opvolging tussen zijn kleinzoon en opvolger Theudoald, zijn weduwe Plectrudis, zijn bastaardzoon Karel Martel, zijn opvolger als hofmeier in Neustrië Ragamfred en de nieuwe koning Chilperik II. Ragamfred en Chilperik hadden veel succes in het begin terwijl Plectrudis en Theudoald al snel van het strijdtoneel verdwenen. Karel Martel wist de oorlog in zijn voordeel te keren en dwong zijn tegenstanders zich op te geven.
Na hun nederlaag bij de Slag bij Vincy gingen Chilperik en Ragamfred een verbond aan met Odo van Aquitanië, de hertog van Aquitanië en gingen zij richting Soissons. Karel had dit echter verwacht en stond ze op te wachten met een ervaren leger, waarvan velen hem nog lang zouden dienen. Karels leger versloeg zijn tegenstanders makkelijk waarna ze zich overgaven en Karel Martel de feitelijke machthebber van het gehele Frankische rijk werd.