Slag bij Tolbiac

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Veldslagen van Chlodovech

Soissons · Tolbiac · Dijon · Vouillé

De slag bij Tolbiac vond plaats in 496 bij Zülpich. Hierbij leden de Alemannen een beslissende nederlaag tegen de Franken, onder aanvoering van de Salisch-Frankische koning Chlodovech, beter bekend onder zijn geromaniseerde naam Clovis, en Ripuarisch-Frankische koning Sigebert de Lamme.

Aanleiding[bewerken]

Ten tijde van Chlodovech probeerden de Alemannen vaste voet te krijgen in de omgeving van Keulen, waar de Ripuarische Franken woonden. Hun koning Sigebert riep de hulp in van Chlodovech. De gezamenlijke Frankische legers trokken daarna ten strijde tegen de Alemannen en na een wisselend krijgsverloop troffen de legers elkaar bij het huidige stadje Zülpich in Noordrijn-Westfalen. De Latijnse naam hiervan luidde Tolbiacum.

De veldslag[bewerken]

Kaart van de veldslag.

Volgens de overlevering zou koning Chlodovech hier een belofte gedaan hebben aan de god van zijn katholieke vrouw Clothildis, dat als hij de slag won, hij zich zou bekeren tot het christendom. De Franken waren succesvol in de veldslag en na de overwinning trokken zij diep het land van Alemannen binnen om te plunderen. Op Kerstdag 496 liet Chlodovech zich inderdaad dopen te Reims door de later heilig verklaarde bisschop Remigius. Door deze overwinning werd het Frankische Rijk definitief gewonnen voor de katholieke stroming binnen het christendom.

Nasleep[bewerken]

De verslagen Alemannen werden naar het zuiden verjaagd. In Raetië stuitten de Franken op het leger van de Ostrogotische koning Theodorik en keerden terug. De gevluchte Alemannen werden opgenomen in het Ostrogotische Rijk. Het grondgebied van de Alemannen viel in handen van de Franken en de achterblijvers werden geïntegreerd in het Frankische Rijk.