Slag bij Hattin
| Slag bij Hattin | ||||
| Onderdeel van Ajjoebidische - kruisvaarders oorlog | ||||
 |
||||
| Datum | 4 juli 1187 | |||
| Locatie | Hattin, Tiberias | |||
| Resultaat | Ajjoebidische overwinning | |||
| Territoriale veranderingen |
Voortbestaan Koninkrijk Jeruzalem in gevaar | |||
| Strijdende partijen | ||||
|
||||
| Commandanten | ||||
|
||||
| Troepensterkte | ||||
|
||||
| Verliezen | ||||
|
||||
| Oorlog tussen de Ajjoebidden en de kruisvaarders (1177 · 1250) | ||
|
Montisgard · Marj Ayyun · Jakob's Ford · Kasteel Belvoirt · Al Fule · Kerak · Cresson · Hattin · Jeruzalem · Tyrus · Akko · Arsuf · Jaffa · Damietta · Al Mansurah · Fariskur |
De Slag bij Hattin vond plaats op 4 juli 1187, vlakbij het Meer van Tiberias. De naam van de slag refereert aan de twee heuvels - de Horens van Hattin - waar het kruisvaardersleger volledig werd vernietigd door Saladin. Dit leidde grotendeels tot de val van het Koninkrijk van Jeruzalem.
Inhoud |
[bewerken] Achtergrond
De positie van de christelijke enclaves in het Midden-oosten was reeds verzwakt toen in 1174 de christelijke koning Amalrik overleed en werd opgevolgd door zijn melaatse zoon Bouwdewijn IV. Deze stierf in 1185 aan zijn ziekte. Zijn opvolger Boudewijn V overleed in 1186 op 9-jarige leeftijd. Guy de Lusignan en zijn echtgenote Sibylla grepen hierop de macht. Dit stuitte krijgsheren zoals Raymond III van Tripoli tegen de borst omdat ook zij interesse voor de troon hadden. Raymond sloot een verdrag met Saladin zodat de moslims ongestoord zijn gebied konden doortrekken en het koninkrijk konden plunderen.
In het najaar van 1186 maakte Reinoud van Châtillon, een trouwe strijdmakker van Guy de Lusignan, een karavaan buit die door zijn gebied voer. De karavaan was slechts voorzien van minimale bescherming daar er een vredesverdrag bestond tussen Saladin en de christelijke steden. Hij weigerde echter wat voor Saladin een perfect excuus was om zich ook niet langer aan het vredesverdrag te houden.
Drie dagen voordat de slag plaatsvond, had het 200.000[bron?] (sommige reduceren dit leger tot 20.000) mannen tellende leger van Saladin de stad Tiberias ingenomen, om daarmee een tegenaanval van de kruisvaarders te provoceren. Onder leiding van Guy de Lusignan, koning van Jeruzalem, trokken de kruisvaarders van ongeveer 20.000 soldaten voetvolk en 1200 ridders, door de dorre heuvels van Galilea om Tiberias te ontzetten. Doordat vele waterbronnen waren opgedroogd en de overige in handen waren van de Saracenen raakten de kruisvaarders met hun zware maliënkolders en gambesons snel uitgeput in de zomerhitte. Continu werden ze beschoten door de Saraceense boogschutters, die hun opmars nauwgezet volgden. Op 2 juli bereikte het christelijke leger Zippori, waar nog genoeg water voorhanden was. Saladin was intussen vanuit Tiberias het christelijke leger tegemoet gereden.
Na een dag marcheren meenden de kruisvaarders het Meer van Tiberias te hebben bereikt, maar Saladin versperde hen de toegang tot het water met zijn leger. Noodgedwongen slaan de kruisvaarders hun kamp voor de nacht op. Dit gebeurde op het plateau van Hattin aan de voet van de "horens van Hattin".
[bewerken] De slag
Tijdens de nacht staken Saladin en zijn mannen het struikgewas rondom het kamp in brand. De kruisvaarders leden enorm onder de rook en de hitte, waarbij het leed verergerd werd door het gebrek aan water. Men had nu 2 opties: Ten strijde trekken of de aftocht blazen en Tiberias aan haar lot overlaten. De meningen hierover waren verdeeld: Raymond III van Tripoli wou niet strijden terwijl Reinoud van Châtillon en Geraard de Ruddervoorde dat wel wilden.
De volgende dag bleek het uitgedroogde kruisvaardersleger geheel omsingeld. Eerst slaagde Saladin erin zijn bereden boogschutters om te leiden en zo de achterhoede van de christelijke legers te vernietigen. De ridders waagden in wanhoop een uitval. Een deel van het ruitervolk werd ongehinderd doorgelaten, waarna de linies van Saladin zich weer sloten.
Het leger van Saladin jaagde de rest van de kruisvaarders terug de heuvel op en versloeg hen compleet. Alle gevangengenomen Tempeliers en Hospitaalridders werden onthoofd. Saladin onthoofd persoolijk Reinoud van Châtillon en de rest van de overlevenden eindigden als slaven. Slechts ongeveer 3000 kruisvaarders ontsnapten aan de veldslag, inclusief Raymond III van Tripoli, Jocelin III van Edessa, Balian d'Ibelin, en Reginald van Sidon.
Door het verlies van de slag werd het voortbestaan van het Koninkrijk Jeruzalem erg onzeker en had de val van Jeruzalem tot gevolg. De daarop volgende Derde Kruistocht kon daar op langere termijn geen verandering in brengen.
[bewerken] In fictie
De veldslag van Hattin wordt in de film Kingdom of Heaven uit 2005, alleen besproken en men ziet alleen een leger vertrekken vanuit Jeruzalem. Scènes worden niet vertoond.
- Het boek The Brethren van Sir Henry Rider Haggard, vertelt veel over de slag maar ook over de achtergrond en de conflicten die erbij speelden.
- Het boek Knight Crusader van Ronald Welch, vertelt over de hele slag in zijn geheel.
- In het spel Age of Empires II: The Age of Kings krijgt de speler de opdracht Saladin naar de overwinning te leiden.
[bewerken] Bronnen & Referenties
- M. W. Baldwin, Raymond III of Tripolis and the Fall of Jerusalem (1140-1187). Princeton University Press, 1936.
- De Expugnatione Terrae Sanctae per Saladinum, trans. James A. Brundage, in The Crusades: A Documentary Survey. Marquette University Press, 1962.
- Peter W. Edbury, The Conquest of Jerusalem and the Third Crusade: Sources in Translation. Ashgate, 1996.
- P. M. Holt, The Age of the Crusades: The Near East from the Eleventh Century to 1517. Longman, 1986.
- R. L. Nicholson, Joscelyn III and the Fall of the Crusader States, 1134-1199. Brill, 1973.
- Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem and the Frankish East, 1100-1187. Cambridge University Press, 1952.
- Kenneth Setton, ed. A History of the Crusades, vol. I. University of Pennsylvania Press, 1958 (available online).
- R. C. Smail, Crusading Warfare, 1097-1193. Cambridge University Press, 1956.
- John Gillingham, "Richard I", Yale English Monarchs. Yale University Press, 1999.
- Lyons & Jackson, "Saladin-The Politics of the Holy War". Cambridge University Press, 1982.
- Jonathan Phillips, "The Crusades 1095-1197". Longman, 2002.
- ^ Madden, Thomas (2005). Crusades The Illustrated History. Ann Arbor: University of Michiga P.
- ^ Mills, Charles (1844). The History of the Crusades: For the Recovery and Possession of the Holy Land. Lea & Blanchard.
- ^ Concise History of the Crusades - Madden
- ^ Concise History of the Crusades - Madden
- ^ O'Shea, Stephen: "Sea of Faith", page 189. Walker and Company, 2006
- ^ O'Shea, Stephen: "Sea of Faith", page 190. Walker and Company, 2006
- ^ History Makers - Richard Lionheart, ITV
- ^ History of the Crusaders - Thomas Madden
Referenties
|
 |
Zie de categorie Battle of Hattin van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
