Slag bij Marj es-Suffar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Slag van Marj es-Suffar)
Ga naar: navigatie, zoeken
Slag bij Marj es-Suffar
Onderdeel van Kruisvaard oorlogen
Datum 26 januari 1126
Locatie dichtbij Damascus, Syrië
Resultaat onbeslist
Strijdende partijen
Kruisvaarders Buriden van Damascus
Commandanten
Boudewijn II van Jeruzalem Toghtekin
Kruisvaart Veldslagen in de Levant (1096-1303)

Eerste Kruistocht
Xerigordon · Civetot · Nicea · 1ste Dorylaeum · 1ste Antiochië · Ma'arrat · 1ste Jeruzalem · 1ste Ashkelon


Inter-Kruisvaart periode
Melitene · Kruisvaart van 1101 · Harran · Artah · Ramla · 1ste Tripoli · Sidon · 1ste Shaizar · Al-Sannabra · Sarmin · Ager Sanguinis · Hab · Yibna · Azaz · Marj es-Suffar · Ba'rin · 2de Shaizar · Edessa · Bosra


Tweede Kruistocht
2de Dorylaeum · Ephesus · Meander · Mont Cadmus · Damascus


Inter-Kruisvaart periode
Inab · Aintab · 2de Ashkalon · Kruisvaardersinvasie van Egypte · Meer van Huleh · al-Buqaia · 1ste Bilbeis · Harim · al-Babein · 2de Bilbeis · 1ste Damietta · Montgisard · Marj Ayyun · Jakobs Voorde · kasteel Belfort · Al Fule · Kerak · Cresson · Hattin · 2de Jeruzalem · Tyrus


Derde Kruistocht
Iconium · 1ste Akko · Arsoef · Jaffa


Vijfde Kruistocht
3de Jeruzalem · 2de Damietta


Nasleep van de Zesde Kruistocht
4de Jeruzalem · La Forbie


Zevende Kruistocht
3de Damietta · El-Mansoera · Fariskur


Late Kruisvaart Periode
Caesarea · Haifa · 2de Arsoef · 2de Antiochie · Krak des Chevaliers · 2de Tripoli · 3de Tripoli · 2de Akko · Ruad ·

De Slag bij Marj es-Suffar vond plaats op 25 januari 1126 tussen een kruisleger geleid door koning Boudewijn II van Jeruzalem en de Seltsjoekse emiraten van Damascus onder leiding van Toghtekin. De kruisvaarders werden naar open terrein gedreven door het moslimleger, waardoor ze er niet in slaagden om hun vooropgezette plan uit te voeren, het veroveren van Damascus.

De slag[bewerken]

Na het winnen van de Slag bij Azaz noordoostelijk van Antiochië, leidde Boudewijn II een leger om Damascus aan te vallen in het vroege voorjaar van 1126. Het leger bestond uit de gebruikelijke ruiters en bewapende soldaten ondersteund door speerwerpers en boogschutters te voet. Bij Marj es-Suffar, circa 30 kilometer buiten Damascus, naderden de kruisvaarders het leger uit Damascus, wat uitmondde in een gevecht.

Het gevolg was dat Damascus niet bereikt werd. De kruisvaarders verloren een hoop mensen door Turkse boogschutters omdat die dicht bij het slagveld stonden. Later op de dag werd er een sterke aanval uitgevoerd vanuit kruisvaarderszijde, waardoor ze toch konden zegevieren. Na dit tactische succes was het niet meer mogelijk om hun uiteindelijk doel nog na te streven. De slag bleef uiteindelijk zonder echte winnaar en beide kampen trokken zich terug.

In 1129 deden de kruisvaarders een nieuwe poging, maar het beleg op de stad verliep onsuccesvol.

Referenties[bewerken]

  • Burns, Ross. Damascus: A History. Routledge, 2005. ISBN 0415271053
  • Hillenbrand, Car. The Crusades: Islamic Perspectives. Routledge, 1999. ISBN 1579582109
  • Smail, R. C. Crusading Warfare 1097-1193. New York: Barnes & Noble Books, (1956) 1995. ISBN 1-56619-769-4