Slave to the Rhythm (single)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Slave to the rhythm
Single van:
Grace Jones
Van het album:
Slave to the rhythm
B-kant(en) G. I. blues
Uitgebracht Oktober 1985
Soort drager Vinyl single
Opname 1985
Genre R&B, Pop, Funk
Duur 4:21
Label Island Records / Manhattan records
Schrijver(s) Trevor Horn, Simon Darlow, Stephen Lipson, Bruce Woolley
Producent(en) Trevor Horn
Hoogste positie(s) in de hitlijsten
Grace Jones
1983
La vie en rose
  1985
Slave to the rhythm
  1986
I'm not perfect (but I'm perfect for you)
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Slave to the Rhythm[1] was de eerste single van het gelijknamige album van Grace Jones en kwam uit in de herfst van 1985. Het nummer en het album werden geschreven door Bruce Woolley (ex-Buggles), Simon Darlow, Stephen Lipson en Trevor Horn, die het nummer ook produceerde. Het was Jones’ eerste album in drie jaar (na Living my Life, 1982) en bestaat uit acht variaties van hetzelfde nummer; de B-kant bevat nog een variant, die nog niet op cd is uitgebracht. Slave to the Rhythm werd een van de grootste commerciële successen voor Grace Jones en geldt als een van haar handelsmerken.

Op het album Slave to the Rhythm is de hitsingle versie veranderd in Ladies & Gentlemen: Miss Grace Jones. Het nummer met de naam Slave to the Rhythm op het album is weer een geheel andere interpretatie, hetgeen ertoe leidde dat de platenmaatschappij Universal Music de verkeerde versie van één van Grace Jones’ grootste hits plaatste op een van de vele "Best of" verzamelaars.

Oorsprong[bewerken]

Slave to the Rhythm was volgens journalist (en betrokkene achter de schermen) Paul Morley oorspronkelijk bedoeld voor Frankie Goes to Hollywood, als een opvolger voor hun single Relax,[2] maar werd uiteindelijk aan Grace Jones gegeven. Het nummer vertoont dan ook overeenkomsten met de, destijds ook door Trevor Horn geproduceerde, muziek van Frankie Goes to Hollywood en Yes.[3][4] De sound ervan past, samen met het gelijknamige album, in de rij van standaardproducties van Trevor Horn in de periode 1983-1985, bestaande uit “duizelingwekkende variaties op een stukje muziek door het naast elkaar plaatsen van verschillende muzikale elementen in verschillende combinaties”, in de woorden van muziekrecensent Stewart Mason.[5] Hieronder vallen volgens Mason bijvoorbeeld ook Horn-producties als Relax en Two Tribes van Frankie Goes to Hollywood, alsmede de eerste twee albums van The Art of Noise, alle dus door Horn geproduceerd. Volgens Morley werkte Horn eindeloos aan het nummer, in de hoop dat het een van zijn grootste en succesvolste creaties zou worden. Hoewel de top van de hitparades niet werd bereikt, is het toch een favoriet geworden onder de fans van zowel Grace Jones als Trevor Horn.

Video[bewerken]

De videoclip van Slave to the Rhythm werd geregisseerd door de Franse kunstenaar Jean Paul Goude,[6] indertijd de ongehuwde partner van Grace Jones. De video begint met een voice-over van acteur Ian McShane, die enkele regels voorleest uit een essay van Ian Penman,[7] getiteld The Annihilation of Rhythm. Deze tekst luidt:

"Rhythm is both the songs manacle and its demonic charge. It is the original breath. It is the whisper of unremitting demand. 'What do you still want of me?', says the singer."[8]

Oorspronkelijk zou Orson Welles deze tekst inspreken, zo blijkt uit een recente liveopname waarin McShane kort vertelt hoe hij betrokken raakte bij de single. In het gerenommeerde fish-and-chipsrestaurant Geales[9] in de Londense wijk Notting Hill kwamen Trevor Horn en McShane elkaar tegen en songwriter-producer Horn vroeg hem:

"Ian, Orson Welles is dead, could you do a voice-over for me? I said: sure. And hence was born Slave to the Rhythm."[10][11]

Als MacShane zich niet vergist (vertelde Horn hem dat Welles echt al overleden was of alleen niet meer beschikbaar?), dan heeft het inspreken van de tekst al snel na Welles' dood (10 oktober 1985) plaatsgehad: Slave to the Rhythm kwam eind van die maand bijvoorbeeld al de Nederlandse Top 40 binnen.

De videoclip bestaat grotendeels uit fragmenten van diverse reclamespots[12] die Jean Paul Goude in de jaren vóór Slave to the Rhythm maakte, alsmede uit enkele (van Goudes) video’s voor Grace Jones[13] en ander grafisch werk.[14]

De reclamespotjes zijn onder meer:

Grace Jones’ videoclips zijn:

  • I've Seen That Face Before (Libertango) (1981)[19]
  • Pull up to the Bumper (1981)[20]

Kritieken[bewerken]

Niet iedereen is even enthousiast over het liedje. Muziekjournalist Stewart Mason vraagt zich af waarom een gerenommeerd producersteam, bestaande uit Trevor Horn, enkele vroegere bandmaten en techneut Stephen Lipson, zoveel moeite heeft gedaan voor een relatief eenvoudig nummer.[21] Het refrein klinkt aardig, maar de rest van het nummer bestaat feitelijk uit eindeloos geïmproviseerde ritmes, met daarboven Fairlight (synthesizer)[22] samples en Grace Jones’ ongeïnteresseerde stemgeluid. Het album vindt Mason eenmalig het luisteren waard voor fans van Jones en/of Horn. De single is niet louter een wegwerpartikel door het “indrukwekkende” refrein, toch blijft het voor Mason een raadsel waarom de producer zoveel tijd en geld aan dit project spendeerde.

Hitnoteringen[bewerken]

Nederlandse Top 40[bewerken]

Hitnotering: 26-10-1985 t/m 18-01-1986
Week: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Positie: 29 11 6 4 3 3 5 8 16 20 34 40 uit

Nederlandse Single Top 100[bewerken]

Hitnotering: 02-11-1985 t/m 11-01-1986
Week: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11
Positie: 6 5 4 6 7 6 9 14 15 29 38 uit
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Tekst van Slave to the Rhythm, songsofshirleybassey.co.uk.
  2. Slave to the Rhythm, Engelstalige Wikipedia.
  3. Expliciete vergelijking met Frankie Goes to Hollywood en Yes, starpulse.com.
  4. Recensies luisteraars Slave to the Rhythm, amazon.co.uk.
  5. Song Review Slave to the Rhythm, recensie door Stewart Mason, allmusic.com.
  6. Jean-Paul Goude, Franstalige Wikipedia.
  7. Ian Penman, Engelstalige Wikipedia.
  8. Uitgebreider fragment The Annihilation of Rhythm, speakeasy.org, 1994. Mogelijk gaat achter de naam Penman, de eerdergenoemde journalist Paul Morley schuil, mede-oprichter van het label ZTT Records, samen met onder meer Trevor Horn, medeschrijver en producer van Slave to the Rhythm.
  9. Homepage Geales; verder Geales Fish Restaurant - great fish and chips in Notting Hill, recensie dine-online.co.uk, augustus 2007 (Engelstalig).
  10. Liveopname Slave to the Rhythm, "The Princes Trust's Produced By Trevor Horn concert", 11 November 2004.
  11. Forum drownedinsound.com, ongeverifieerde bron met dezelfde mededeling (Engelstalig).
  12. Overzicht bekroonde commercials Goude. Commercial voor Orangina (“La Piscine”) ontbreekt online.
  13. Door Goude geregisseerde video's voor Grace Jones
  14. Snapshot: Grace Jones
  15. "Grace Jones Citroen CX Car Advert", YouTube.
  16. Lee Cooper - Jean-Paul Goude, 1983
  17. Lee Cooper - Jean-Paul Goude, 1985
  18. Jean Paul Goude - Retrospective, overzicht werk Goude; bevat van 2:28 t/m 3:10 de Kodachromespot.
  19. Grace Jones - I've Seen That Face Before (Libertango)
  20. Grace Jones - Pull Up To The Bumper (1981)
  21. Song Review Slave to the Rhythm, recensie Stewart Mason, allmusic.com. Bron idem als in voetnoot 5.
  22. Afbeeldingen Fairlights, Google.