Sleutelgeld

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Sleutelgeld is een bedrag dat een verhuurder van woonruimte soms eist van een huurder bij het sluiten van een huurovereenkomst, zonder dat daar een prestatie van de eerste tegenover staat. Ook vertrekkende huurders eisen soms sleutelgeld, al of niet met toestemming van de verhuurder.

In Nederland is sleutelgeld niet toegestaan.[1][2] Betaald sleutelgeld kan daarom bij de kantonrechter worden teruggevorderd.

Sleutelgeld is niet hetzelfde als een borgsom. Een borgsom wordt bij het beëindigen van de huurovereenkomst gerestitueerd, onder verrekening van schade aan het gehuurde object.

Soms worden overnamekosten gerekend voor spullen in de woning die worden overgenomen (vloerbedekking, gordijnen, e.d.). In Nederland is de huurder van woonruimte nooit verplicht om spullen over te nemen. Als de overnamekosten niet in verhouding staan tot hetgeen wordt overgenomen, dan zijn ze een verkapte vorm van sleutelgeld.

Referenties[bewerken]

  1. Art. 7:264 BW
  2. 'Wat is de betekenis van sleutelgeld, overnamekosten, waarborgsom en verhuurkosten?', Rijksoverheid.