Sluiter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een sluiter zorgt samen met het diafragma voor de belichting van filmmateriaal in een fotocamera. Door een kortere of een langere sluitertijd te gebruiken wordt een film (of tegenwoordig een CCDchip) respectievelijk korter, dan wel langer aan het licht blootgesteld (belicht). Hierdoor wordt het latente beeld in de film geactiveerd. Dit beeld wordt pas later daadwerkelijk een beeld wanneer het wordt ontwikkeld. Bij dit ontwikkelproces wordt het beeld niet alleen ontwikkeld maar ook vastgelegd (gefixeerd) zodat het niet meer wordt beïnvloed wanneer het wederom aan het licht wordt blootgesteld.

Sluitertijd[bewerken]

De tijd die de sluiter open staat om het lichtgevoelige materiaal aan het licht bloot te stellen wordt sluitertijd genoemd. Wanneer er sprake is van een korte belichting dan spreekt men van een snelle sluitertijd, bijvoorbeeld 1 duizendste van een seconde (1/1000).

Soorten sluiters[bewerken]

Er bestaan onder meer spleetsluiters en centraalsluiter. Bij de spleetsluiter kunnen we een verdere onderverdeling maken in de verticaal respectievelijk de horizontaal aflopende sluiters.

Sluiters kunnen onder meer gemaakt zijn van rubberdoek of titanium. Rubber is langzamer dan titanium maar daarentegen wat minder kwetsbaar voor storingen.